Slavin te huur kut met veel schaamhaar

Ik had geen geld, Wilma was niet avontuurlijk genoeg om alles achter te laten. Maar wie wil je hebben als net afgestudeerde zonder werkervaring? En dan ook nog met een weinig gangbare studie. Wilma kon een tijdelijk baantje krijgen bij een hamburgerketen. Ik belandde op het gemeentehuis. Al snel bleek ik toch wat aan mijn studie te hebben: En dat kon ik beter dan de rest van de afdeling. Ze maakten me chef. En dat beviel prima.

Twee jaren lang leefden Wilma en ik samen in een goedkope, dubbele kamer van het studentenhuis. Met een groeiend salaris van mij en haar zuinige levensstijl konden we zo fors sparen. We hadden het nooit gehad over onze relatie, nooit gesproken over een toekomst. Natuurlijk zou ik ooit trouwen. Even natuurlijk ook het vaderschap op me nemen.

Ik had er nooit over nagedacht. Ze was een stuk van mijn leven dat even vanzelfsprekend werd als het ritueel van scheren in de morgen. Seks werd langzaamaan een gewoonte. Net als het gezamenlijk bezoeken van ouders en verjaardagen. We waren een stel, zo bestempelt door onze omgeving en onze handelingen. Het was Wilma, die voorstelde om al dat spaargeld niet te gebruiken voor een andere auto, maar om een huisje te kopen.

Liefst in een nette buurt, met een tuintje. Het zette me aan het denken. De onuitgesproken vraag die uit haar voorstel sprak dreunde mijn hoofd in: En daarmee mezelf vaster verbinden aan Wilma? Wilde ik me binden aan haar? Trouwen zou de logische volgende stap zijn, en daarna kinderen. Wilde ik dat wel? Was ik daaraan toe? We kochten het huisje, maakten kennis met de buren en verhuisden in een zonnig lenteweekend. Het betekende een opleving voor onze relatie. Elke kamer moest ingewijd worden met een stevige vrijpartij.

De zolder, de keuken en zelfs het schuurtje. In de slaapkamer was het oude bed van de vorige bewoners achtergebleven en toen we die weghaalden, na een stoeipartijtje waarbij me ineens opviel hoeveel bruiner Wilma geworden was en hoe goed dat haar stond, zagen we vreemde haken aan de muur. Wilma bedacht een uitleg daarvoor: Geketend als een zware misdadiger. Ik dacht ineens aan Tanja, aan Alice en knipogend zei ik haar de ogen te sluiten en even te wachten.

Gehaast zocht ik touw, een stuk waslijn, iets om mee te binden. Het werden twee stropdassen. Wilma liet zich gewillig aan de polsen vastbinden. De vrijpartij werd een succes, want met haar polsen vast aan de haken kon Wilma niets anders dan ondergaan wat ik haar aandeed.

Ze bleek het geweldig te vinden. Haar gekreun was luider en heftiger dan ooit. Ik zocht en vond een sjaaltje, bond dat voor haar ogen en kreeg als beloning een Wilma die nog heftiger kreunde, wilder haar heupen bewoog op mijn vingers die strelend hun weg zochten. Ze smeekte me zelfs om meer, veel meer. Ik gaf het haar en genoot van haar kronkelende lijf, haar woeste en wilde smeekbedes. Ik genoot, toen zij, nog stevig vastgebonden en geblinddoekt, mij naar een hoogtepunt pijpte.

Ze slikte het door, wat ze anders nooit zou doen. Ik genoot van een sigaretje, terwijl Wilma met haar polsen en enkels gebonden op bed lag. Zij smeekte om verlossing, ik liet haar kronkelen. Achteraf was Wilma beschaamd. Ze had zich nooit zo mogen laten gaan. De gordijnen waren niet eens opgehangen. Ik glimlachte en zei dat het heerlijk was, dat we dat vaker moesten doen. En we moesten de badkamer nog inwijden. Het leventje hernam zijn gewone gang. Een carrièrestap, van afdelingshoofd naar assistent op de directieverdieping.

Wilma en ik speelden nog wel een paar keer met de haken, maar zo heftig als die eerste keer werd het niet meer. Wilma voelde zich geremd. Ze durfde zich niet zo te laten gaan, dus wilde ze niet meer zo ver gaan als die keer.

Het leidde tot woordenwisselingen. Net als mijn carrière. Moest ik echt die lange dagen maken? Ik was toch ambtenaar? Verzekerd van vast werk tot aan het pensioen? Nog een trede hoger op de ladder, waarom? Het geld is wel prettig, maar je bent 's avonds zo moe.

Dat haar carrière mislukte, werd na verloop van tijd ook op mijn bord gelegd. De leuke, frisse, iets te magere en te bleke Wilma verdween langzaam. Mijn oude ik trouwens ook.

We werden ouder, wijzer wellicht. Door alles om ons heen passen wij onszelf iets aan. En Wilma en ik groeiden ook, uit elkaar. Vanaf die zomer werd het mij steeds duidelijker dat mijn leventje met Wilma aan het ophouden was. Mijn nieuwe leven bestond uit werk, ambitie, carrière. Haar leven stond in het teken van de toekomst als getrouwde vrouw. Ik was toen nog niet toe aan kinderen, zelfs niet aan trouwen. Oude lusten om te experimenteren laaiden weer op, waarbij Wilma steeds pijnlijker de beperkende factor was.

Zij wilde gewoon, niet weer dat touw. Buiten in het bos? Wat als iemand langs komt? Sexy truitjes en open bloesjes maakten plaats voor degelijke blouses en truien. Mijn spijkerbroek werd een driedelig pak.

En dan verandert je leven van het stuk ervoor in het stuk dat tijdens heet. Vier jaar lang was ik druk bezig geweest om hoger te klimmen. Politiek maakte dagelijks deel uit van mijn werk. Tenslotte werkte ik als ambtenaar. En politiek maakte ook deel uit van de werkvloer. Gekonkel en intriges om hogerop te komen, meer in de gunst van de mannen die beslisten over promotie en salarisschalen. En ineens had ik er genoeg van.

Een headhunter van een lokaal bedrijf zocht een assistent voor de directie. Niet de eerste keer dat me dat gebeurde, maar deze keer luisterde ik. Een baan met promotiekansen op een stoel aan de grote tafel. Het was erg verleidelijk om nu de overstap te maken naar het bedrijfsleven. Ik accepteerde een rondleiding als deel van de verleidingspoging door de headhunter. Het pand was indrukwekkend met een ruime parkeerplaats, grote entree en keurige inrichting.

Het meisje achter de receptie was jong, blond en duidelijk geselecteerd op uiterlijk. De manager personeelszaken viste me op en leidde me via de lift naar de bovenste verdieping. Hij leidde me naar een klein, maar luxueus ingericht kantoor.

Twee jonge vrouwen zaten aan het tafeltje te praten. Ze stonden haastig op en snelden weg, maar niet voordat ze een indruk van verleidelijke schoonheid hadden achtergelaten. Ik begon zin te krijgen het aanbod te accepteren. De rondleiding voerde langs diverse afdelingen, waar ik een korte uitleg kreeg over hoe van geld nog meer geld werd gemaakt. Wat opviel was de rust, de kalme haast waarmee men werkte en vooral de aantrekkelijke jongedames.

Vergeleken met de vrouwen die op mijn afdeling werkten, eigenlijk de meeste vrouwen die ik als ambtenaar tegenkwam, waren dit prinsesjes, godinnen en elfjes.

Ze leken allemaal jong, verleidelijk, knap, aantrekkelijk, sensueel en terwijl ik naar huis reed besloot ik ja te zeggen. Wilma was het niet eens met mijn beslissing. Ook al leverde het een flink hoger salaris op, met een auto van de zaak erbij. Het zouden wel nog langere dagen worden, met vergaderingen die tot 's avonds laat duurden en veel stress. En het was natuurlijk niet zo'n vaste positie als een baan als ambtenaar. Het leek me verstandig niets te zeggen over de godinnen en elfjes op de werkvloer van mijn nieuwe werkkring.

Mijn baas was ook niet blij, probeerde nog heel even mij over te halen toch te blijven, maar kon niets concreets bieden. Twee maanden later stapte ik mijn nieuwe kantoor in. De vrouw stond met de rug naar de deur, licht gebogen over het bureau. Dat het een vrouw was, kon zelfs een blinde zien. Zwart haar, paardenstaart tot ver op de rug. Een rok waarin haar billen heerlijk rond en stevig leken.

De deur viel open tegen een kast en ze draaide zich wat verschrikt om. Ik slikte, voelde me ineens weer een schooljongen die voor het eerst de moed verzameld heeft om het mooiste meisje uit de klas ten dans te vragen. Ze begroette me met een stem die mijn hart tot stoommachine omtoverde. Een lieflijke streling, waarbij de grond onder mijn voeten erg week werd. Ze noemde haar naam, Eline. Ze was mijn secretaresse en legde vast wat spulletjes klaar. Het duurde tot in de middag voor ik mezelf genoeg onder controle had om nader kennis te maken met deze prachtige schepping der natuur.

Ondertussen moest wel gewerkt worden. Als deel van het inwijdingsprogramma kreeg ik een hernieuwde rondleiding. Nu om handjes te schudden en te horen hoe diverse afdelingen functioneerden.

Ik kwam nog een paar jongedames tegen die meer geschikt leken als fotomodel dan als financiële en organisatorische experts. Eline maakte me heel snel en heel kundig duidelijk dat onze relatie niet verder zou gaan dan die tussen baas en secretaresse. De foto van een gespierde jongeman met bokshandschoenen en een foto van een aantrekkelijke vrouw maakten dat al duidelijk. Haar collega, die voor mijn collega werkte, gniffelde toen ze naar het toilet was. Het ijs brak met een krakende lach.

Eline kon er ook om lachen. Mijn leven stond voorlopig in het teken van inwerken. En doorwerken, want er was veel te doen. Samen met Eline bracht ik vele uren op het kantoortje door. Ik kwam onder de indruk van haar kennis van het bedrijf. Het hielp me om snel wegwijs te worden. En dat leverde een teleurstelling op. Ook hier was gekonkel, ook hier waren de intriges.

En Wilma kreeg gelijk: Na een paar maanden voelde ik me redelijk ingewerkt. Daarbij was ik ook nog vers genoeg om diverse zwakke plekken in de organisatie aan te wijzen.

De directie keek niet blij tijdens mijn rapportage, maar complimenteerde me wel met de grondigheid ervan. Een aantal aanbevelingen werden overgenomen en plots was ik in het bedrijf een bekende en geprezen naam. Trots als een pauw reed ik naar huis.

Om daar opgewacht te worden door Wilma, die mijn humeur met een paar woorden deed omslaan naar een koele afstandelijkheid. Een tweede signaal voor mij dat Wilma en ik niet de rest van ons leven bij elkaar zouden horen.

Al die maanden van hard werken. Het resulteerde in een welgemeende lofzang op kantoor. En een vrouw thuis die niet wilde, of kon begrijpen waarom dat zo belangrijk voor me was. Waar waren mijn idealen als wereldverbeteraar gebleven?

Had ik mijn ziel verkocht voor een auto van de zaak? Nee, mijn idealen waren niet verkocht, slechts ondergesneeuwd door ambitie.

Blinde ambitie, leek het. Geen oog voor het thuisfront, want ik moest een organisatie verbeteren. Zorgen dat het bedrijf ook in de toekomst geld bleef verdienen. Liefst met zo min mogelijk mensen, tegen zo laag mogelijke kosten. Productiviteit, doelstellingen en rendement. Zonder die drie had ik geen auto van de zaak, had ik geen salaris en kon ik niks nada noppes verbeteren aan een verrotte wereld.

Wilma begreep dat niet. Wilma dacht nog steeds als een studente, die meende dat met een protestmars de wereld zou luisteren naar wijze argumenten die door jonge mensen op een bierviltje in het café waren geschreven. Hoe kon ik haar overtuigen? En ook, zag ik, alles wat ik aan haar aantrekkelijk vond leek verdwenen.

Haar magere lijf was gevuld geworden. Haar bleke huid gebruind door de zonnebank. Haar geest afgestompt door jarenlang eenvoudige baantjes, soaps tijdens het strijken en quizzen tijdens het koken. Al tijden niet meer, besefte ik met een schok. Wanneer was Wilma opgehouden met lachen? Door mij en mijn ambitie? Wanneer hadden we trouwens voor het laatst echt lekker gevreeën? De volgende dag op kantoor zweefden de gedachten nog door mijn hoofd.

Iets was niet goed, ergens zat een fout. Een relatie moest vol spanning en geluk zitten. Geen moeizaam samenleven, maar spetterend en knetterend. In de afgelopen jaren was ik steeds vaker laat thuis gekomen van het werk. Omdat er zoveel te doen was, hield ik me voor. Maar een klein stemmetje in mijn hoofd mompelde iets over weglopen, verschuilen.

Eline merkte dat me iets dwars zat. Natuurlijk, na maanden van intensief samenwerken kenden we elkaar behoorlijk. Ze zette zich zoals elke ochtend op de stoel voor mijn bureau.

Met haar lichte ogen schatte ze mijn humeur en mikte toen de agenda en de stapel papieren op de grond naast haar. Zo lukt het toch niet om te werken. Ik moest het kwijt, Eline was niet alleen in de buurt, ze was ook een prima luisteraar en had een goed verstand. Dus gooide ik alles eruit, vanaf dat ik Wilma leerde kennen tot die vorige avond waarin ze mijn goede humeur teniet deed met haar ijzige desinteresse. De lunch sloegen we over, Eline had haar jasje uitgedaan en we waren op het bankje naast de deur terecht gekomen.

Knieën tegen elkaar aan, half gedraaid om elkaar in de ogen te kijken. Aan het einde van mijn verhaal knikte ze. Ze keek op de klok, kuste me vol op mijn mond en pakte haar jasje op.

Ik denk wel even na over je verhaal. Ga jij maar aan het werk. Een paar uur later kwam ze terug. Werk bleek een goede afleiding te zijn en de stapel papier was behoorlijk geslonken. Ik keek gemaakt boos naar haar en mompelde toen iets als 'ja baas' tegen haar. Niet hier, maar thuis. Karin is mijn slavin. En ik werk heel graag voor je. Ik doe alles voor je, want je bent een goede baas en een lieve man. Als ik niet lesbisch zou zijn, zouden we allang seks gehad hebben. Karin doet alles wat ik wil, hoe ik het wil en wanneer ik het wil.

Ze heeft niets te vertellen. Geen eigen wil, geen vrije keuze. En ze vindt het heerlijk. Hoe kon iemand het fijn vinden om niets zelf te mogen beslissen? Je bent een egoïst en je bent een typische man. Dat je man bent, vergeef ik je wel, maar aan dat egoïsme moeten we wat doen. Eline leek anders nu. Ik keek en zag een vrouw die gewend was haar zin te krijgen. Niet omdat ze een verwend mooi krengetje zou zijn, maar gewoon omdat een leider was.

Iemand die alleen al door houding en oogopslag de gehoorzaamheid afdwingt. Ik probeerde me haar in een strak lederen outfit te zien.

En probeerde daarna meteen dat beeld te vergeten, teveel afleiding. Dat geloofde ik niet. En tegelijk ook wel. Ik had haar vriendin wel eens ontmoet, een knappe vrouw met een aantrekkelijk stel hersens. Ze leek weg te smelten zodra Eline de ruimte inkwam. Ze haalde me weer bij de les. En voor je een poging gaat doen, vraag jezelf eerst eens af of je dat wel wilt. En als je dat niet wilt, zet er dan zo snel mogelijk een punt achter.

Nu is Wilma nog jong genoeg om een andere, betere vent te vinden. Waarom zei ze dat niet? Echt praten, alles vertellen wat je mij vertelde. Alleen dan heb je een kans dat ze een nieuwe start met je wil. Volgens haar moest alles van mij afkomen? Ik stopte Eline in een zin. Ik weet dat mijn verhaal alleen mijn kant is, maar daar zitten genoeg punten in waarin Wilma niet goed zit. En hoe gekleurd ik ook mag vertellen, onze moeizame relatie is niet alleen aan mij te wijten.

Dus geen gepraat over wat ik allemaal moet doen om een kans te verdienen, niet zonder ook Wilma's kant mee te nemen. Wat zij moet doen om die kans te krijgen. Alles komt neer op praten. Alleen dan kun je de beslissing nemen. Want hoe lang kennen jullie elkaar nu? Hoe oud was je ook alweer? En ja, ik weet er een boel van hoor. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik twaalf was. Mijn oom en tante gingen een jaar later uit elkaar, mijn neefje was toen negen.

Ik voelde eigenlijk altijd al meer voor meisjes dan jongens. Maar pas nadat ik zelf ook een nare ervaring had heb ik ze buiten de deur gezet.

Jou vind ik erg aardig. Zei ik toch al. En waarom praten we ineens zo over mij? In plaats van een Eline die mij met strenge stem en ogen de les las over mijn relatie, kreeg ik een Eline die wat schuw vertelde over zaken die duidelijk erg privé waren. We vielen even stil. Als Karin dit hoort is al mijn gezag weg. Ik voelde me zo prettig vertrouwt en veilig en klein bij haar. Heb ik bij jou ook. Jouw ogen dwingen ook. Misschien dat ik daarom alles voor je doe? De reden, Eline, dat ik hier een baasje ben.

Je bent een dominant. Dat is iets anders. Kijk naar mij, loop ik in een leren pakje rond? Het gesprek met Eline leek meer vragen op te roepen dan te beantwoorden. Nog meer om over na te denken. Wat me het meeste stak waren twee opmerking van haar. En wat was een dominant nu precies? Eline was er een, zoveel had ik wel begrepen. Hoewel, meiske, slechts een paar jaar jonger dan ik en helemaal vrouw.

Verrot jammer dat ze voor mij geen uitzondering wilde maken. Het was voor niet voor het eerst dat ik bloot stond aan verleiding, maar wel de eerste keer dat ik toe wilde geven. Na het diner vroeg ik Wilma wat ze gedaan had die dag.

Wat beduusd door mijn plotselinge interesse mompelde ze wat over haar baantje als telefoniste en de was die ze gedaan had. Ik wilde vertellen over het gesprek met Eline, als opstapje om over ons te praten.

We kwamen er niet aan toe, de telefoon rinkelde en daarna was het moment weg. Op het internet zocht ik naar alles wat met dominant zijn te maken kon hebben.

En dat waren vooral plaatjes. Van vrouwen die naakt en geboeid tentoongesteld werden tot strenge meesteressen die met knallende zweep hun tenen lieten kussen. Vooroordelen, noemde Eline het.

Sommige van die vooroordelen waren prachtig en zeer opwindend geketend. Leuke plaatjes, maar geen informatie waar ik wat aan had. De volgende ochtend op kantoor kwam Eline zoals gebruikelijk weer op de stoel voor het bureau zitten.

Ze mikte de agenda op het tafelblad en glimlachte. Veel gezocht, maar niets gevonden waar ik wat aan heb. Wel een boel leuke plaatjes, maar geen informatie. Had ik al eens gezegd dat je een slimme meid bent? Eline trok een denkrimpel. En Karin weet ook een boel te vinden. Maar ze blijft nog wel mens hoor. Zullen we eerst maar de post doen? Ik probeerde haar te betrekken bij mijn werk, door te vertellen en uit te leggen. Ik wilde praten, niet alleen over de een of andere soapster, maar over ons, de toekomst, de wereld, alles.

Ik wilde weten of ik de oude Wilma terug kon krijgen, of Wilma genoegen kon nemen met de nieuwe Robert. In de weken die volgden probeerde ik uit te vinden wat ik wilde. Ik had zoveel aangenomen, zo weinig geluisterd. Langzaam ontdooide ze iets, vertelde wat uitgebreider over haar baantje. Het interesseerde me niet, maar ik luisterde. Ze vertelde stukje bij beetje wat haar bezig hield. In een ding had ik gelijk. Ze was altijd een studente gebleven, met romantische idealen en een wereldbeeld dat nog niet kapotgeslagen was door de ruwe werkelijkheid van alledag.

De relatie met Eline veranderde ook. Ik flirtte altijd al graag, voelde me graag populair en aanbeden door anderen. Maar nu kon ik openlijke pogingen doen Eline te verleiden, omdat ik wist dat het toch nooit zou gebeuren. En Eline lachte, pareerde en snoerde me de mond als ik te dichtbij kwam. We werden vrienden, waardoor een hele wereld voor me openging.

Ze vertelde over haarzelf, over Karin en hoe zij leefden. Over uitgaan in een bar met anderen die hetzelfde leefden. Eline maakte me wegwijs, bezorgde me informatie. Ik begreep wat een dominant was. Een man, of een vrouw natuurlijk, die graag de controle heeft, de baas speelt, de regels stelt. Een onderdanige, als tegenhanger, wilde die controle juist uit handen geven, regels opgelegd krijgen. Straf en beloning waren meestal gelardeerd met seksuele handelingen.

Je kon af en toe een sessie doen, een spel spelen dat alleen een middag of een avond duurde. Hoe meer ik leerde, hoe interessanter ik het vond, hoe meer ik zelf mee wilde doen. Ik vertelde Eline over Tanja en Alice. Ik vertelde over diefje met verlos, 's avonds op het schoolplein. Zij vertelde dat zij dat vroeger ook speelde; en net als ik genoot ze stiekem van een meisje dat geboeid aan een paal stond.

Heel voorzichtig probeerde ik Wilma zichzelf weer te laten ontdekken. We gingen vaker uit, naar films en theater. Daarvoor moest ze mooie kleren aan en ik kwam bij het winkelen steevast met sexy kleren aanzetten die net een maat te klein waren. Ik installeerde weer dat oude schietspel, waar we vroeger zoveel uren spelplezier mee hadden beleefd. Met de hulp van de jongens op de automatiseringsafdeling knoopte ik thuis een netwerkje in elkaar.

Ik oogstte succes, want Wilma lachte soms weer. En ze lette iets meer op haar gewicht. Eline schudde haar hoofd. Als ik met Wilma verder wil, wil ik dat met de oude Wilma. En zo niet, dan ziet ze er een stuk aantrekkelijker uit voor een andere vent. Ik kan nu wel verzuchten dat ik had moeten luisteren, maar zoals Eline al zei: Toch werkte mijn methode.

Wilma ging op dieet. Ze ging ook mee op mijn wekelijkse avondje in het fitnesscentrum. Elke avond dat ik op tijd naar huis kon, ging ik ook op tijd. Over mijn werk, haar baantje, onze gebeurtenissen.

Het leek goed te gaan, helemaal toen Wilma me vroeg of ik die oude en roestige haken achter het bed niet eens zou vervangen door nieuwe. Ik spoedde me naar de bouwmarkt, en daarna gelijk door naar een seksshop om wat betere spullen te kopen dan een ouwe stropdas of een sjaaltje. Mijn mond viel open van alles wat daar uitgestald lag en gewoon te koop was. Ze wilde het wel weer eens proberen, zei ze plots terwijl we aan het toetje zaten. Wilma had me speciaal gevraagd op tijd thuis te komen.

Ik moest een vergadering verzetten, een belangrijke, maar dat kon me niet zo heel veel schelen. Thuisgekomen was het huis bijna donker. Slechts een paar kaarsen stonden op tafel, zodat ik bijna struikelde over het vloerkleed. Ik liet me daardoor mijn humeur niet bederven. Wilma zag er heel goed uit.

Een lange jurk, die liet zien dat haar dieet al wat succes had. Haar haren netjes geborsteld en in model gebracht, make-up met zorg aangebracht. Ze had er werk van gemaakt. Zelfs op haar best kon ze niet tippen aan Eline, maar deze vrouw was bereikbaar.

Sterker, ik had haar al. En wat ik had was helemaal zo slecht nog niet. Ik probeerde me ook op mijn best te gedragen, met complimentjes en flirtende opmerkingen. Het etentje was perfect. Geef me een paar minuten. Te snel waren de borden en schalen in de afwasmachine gestopt. Ongedurig rookte ik een sigaret en bladerde snel door de krant.

Vier minuten later liep ik de trap op richting slaapkamer. De trap was donker, de overloop ook. Het raampje boven de slaapkamerdeur liet een flakkerend licht zien. Kaarsen, bedacht ik me. Ik kuchte even, als een seintje, en opende langzaam de deur. Wilma lag geheel gekleed op bed, haar armen boven haar hoofd en de benen in een bevallige hoek. Ze had de blinddoek omgedaan en naast haar lagen de spullen die ik gekocht had. Twee stel handboeien en wat leren riemen, een dildo op batterijen en een klein zweepje.

Ze had zelf nog een rol touw ernaast gelegd, zacht en dik. Ze was gespannen, dat kon ik zelfs in het schaarse licht zien. Ik besefte dat het voor haar een hele opgave moest zijn, om dat te doen wat ze zo onprettig vond. Ik wilde voorzichtig zijn, langzaam aan en zeker niet te snel te wild te ver. Snel schoot ik uit mijn kleren. Ik mikte ze in een hoek en tikte zachtjes tegen haar been. Ik streelde langzaam haar lichaam, waardoor ze rilde.

Met een zachte veeg van een hand liet ik haar schouderbandjes over haar bovenarmen glijden. Haar jurk zakte wat af en onthulde een donkere beha. Weer een veeg en de bandjes vielen over haar handen en bungelden op haar heupen. De jurk bleef half steken op haar borsten. Ze zag er ongewoon heerlijk uit. Bijna net zo verleidelijk als de eerste keren dat we elkaar beminden. Met zachte klikjes vielen de handboeien dicht, zodat haar polsen achter haar rug vast zaten.

Mijn vingers en handen zochten hun weg over haar lichaam. Zacht strelend, plagend knijpend en hier en daar een kras met mijn nagels. Wilma's ademhaling werd dieper. Plots, met een stevige ruk, trok ik de jurk over haar heupen naar haar enkels.

Een trillende zucht ontsnapte haar. Mijn handen verkenden de stof van haar beha, de rondingen van haar billen. Meer zuchten, terwijl mijn handen langzaam haar lijf beroerden. Ik duwde op haar schouders, dwong haar teder maar beslist door de knieën.

Ergens in mijn hoofd splitste mijn geest zich. Een deel richtte zich op Wilma, haar genot gevend met handen en vingers. Het andere deel dacht aan alles wat Eline me verteld had, wat ze had laten zien en lezen.

Stap voor stap, zei dat deel, langzaam en teder, maar tegelijk ook beslist en zonder ruimte te laten voor bedenkingen. Verleiden, steeds een drempeltje over, steeds een stapje verder. Wilma voelde mijn stijve opwinding en opende haar mond. Voorzichtig likte en sabbelde ze. Een hand van mij woelde door haar haren, bepaalde het tempo en de diepte. De andere zocht steun tegen het kastje aan de muur. Mijn ogen gesloten, genietend van Wilma's tong en lippen.

Ik liet merken dat het me opwond, met zachte kreuntjes en een diepere ademhaling. Ze versnelde, sneller en sneller tot ik met een grom het onvermijdelijke niet langer kon uitstellen. Even aarzelde ze, maar slikte toen dapper. Het gedeelte van mijn geest dat gericht was op kennis, op het uitvoeren van alles wat ik gezien had, dat gedeelte sprak en nam de regie over.

Beloning was nu aan de orde. Ik liet Wilma overeind komen en klikte de handboeien los. Langzaam vielen haar handen langs haar zijde. Even langzaam draaide ik haar rond en trok haar beha los. Als een blad in een herfstwind dwarrelde het omlaag.

Haar slip volgde, iets langzamer over haar dijen tot die op haar enkels lag. Ik duwde haar voorover, zodat ze op bed viel. Ik nam het rolletje touw en knoopte haastig haar polsen aan de haken vast.

Nu kon ik goed zien dat haar dieet vruchten had afgeworpen. Met een glimlach kroop ik op bed, plantte mijn knieën tussen haar benen en duwde die opzij.

Wijdbeens lag ze nu, open om mij te ontvangen. Ik boog me over haar heen en likte haar tepels. Bijna meteen reageerde Wilma met een zacht protest.

Vroeger protesteerde ze om mij aan te moedigen, nu weer? Ik verhevigde mijn aanval en Wilma probeerde weg te draaien. Mijn vingers mengden zich in de strijd, traag en martelend en haar protesten die niet gemeend waren negerend. Ik genoot van haar genot, haar gekronkel en zacht protest die me zeiden dat ze meer wilde. Tijd voor een volgende stap. Mijn mond zakte naar haar buik, mijn vingers volgden een tel later. Haar navel werd omsingeld, aangevallen en veroverd. Verder naar beneden, kriebelende haartjes in mijn neus die ik negeerde.

Mijn tong streelde haar dijen, steeds dichter bij het centrum. Ze probeerde haar benen bij elkaar te doen, te verhinderen wat ongetwijfeld ging komen.

Zonder succes, mijn lichaam hield haar benen uiteen, mijn vingers streelden en grepen, mijn tong likte en sabbelde.

Ze schokte, draaide en sloeg met haar heupen en nu leken haar protesten gemeend te zijn. Ik negeerde ze, werkte sneller en harder.

Haar protesten werden met meer kermen uitgeperst, tussen hijgende ademstoten door. Plots verstijfde ze en slaakte een lange kreet. Mijn eigen opwinding had nauwelijks geleden. Met een paar ferme handbewegingen maakte ik het leed helemaal ongedaan. Stijf en stram bukte ik me weer over haar heen. Langzaam dit keer, maar met ongenaakbare beslistheid. Wilma hijgde, kermde en kreunde. Eerst traag, voorzichtig, maar steeds harder en dieper stootte ik.

Elke seconde nam haar passieve houding af, met elke stoot bewogen haar heupen meer mee, vingen op en duwden terug. Een wals, een tango, een dans van samen heen en weer, in en uit, dieper en sneller en dansend bereden we de toppen van de wereld. Ze brak met grommen en snauwen, in duizenden stukken die Wilma en mij uitgeput terug op bed wierpen. De klok op het nachtkastje vertelde me dat slechts een half uur geleden ik met stille tred de slaapkamer inliep.

Het leek langer, een eeuwigheid. Ik maakte Wilma los, schoof haar blinddoek van haar hoofd en kuste haar. Ze kuste me terug, sloeg haar armen om me heen en trok me op haar.

Zo durf ik het wel vaker. Zelfs een vierde was mogelijk, vermoedde ik. Ik maakte me los en stapte uit bed. Wilma lag op bed, ogen gesloten en haar rustige ademhaling deed me glimlachen. Zo zachtjes mogelijk zette ik de glazen op het kastje en trok een deken over haar heen. Ze murmelde even, maar werd niet wakker. Op mijn tenen keerde ik terug naar de woonkamer, deed het rondje om alles af te sluiten en sloop terug. Het bed kraakte nauwelijks toen ik me naast haar legde, de deken over mezelf trok en een kus op haar arm drukte.

Eline zag meteen dat iets veranderd was. Ze glimlachte schalks, om half negen al, en zette een mok koffie voor me neer.

Ze glimlachte met een twinkeling in haar ogen. Ik glimlachte, stak een sigaret op en wenkte haar naar het bankje. Het spijt me chef, zal het nooit meer doen chef. Het moet zo langzaam. Misschien moest ik maar eens luisteren naar mijn secretaresse. Ik bracht een bloemetje mee, wat me de opmerking opleverde dat ik zeker een beloning wilde. Ik knikte met een knipoog. Wilma knipoogde terug en duwde me op de bank.

Zonder omhaal haalde ze mijn riem los en boog zich over mijn liezen. Die keer slikte ze niet, maar greep een leeg koffiekopje van tafel. Het gaf niks; dat ze weer ondeugend werd was belangrijker. Eline nodigde me uit voor de verjaardag van Karin. Omdat we ook vrienden waren. Ik greep meteen de telefoon om Wilma de agenda te laten pakken, maar Eline hield me tegen.

Het is een speciale avond. Zo snel haar stemming omsloeg, dat was ik niet gewend. Als ik al eens iets te ver ging, liet ze me dat met een glimlach en een scherp woord weten. Er moest iets zijn. Tijd dat ik het luisterende oor ging bieden? Ik schoof het terzijde, als iets voor later. Eerst dat rapport afmaken. Vijf uur, einde werkdag. Eline verscheen in de deuropening en wenste me een fijne avond.

Ze leek me kortaf, maar ik was te druk met het rapport om te reageren. Ik wuifde, wenste hetzelfde terug. Pas om tien uur 's avonds kon ik de pc afsluiten. Even uitrekken en dan naar huis. Morgen zou Eline het redigeerwerk wel doen.

Als ik een notitie op haar bureau legde, kon ze daar gelijk na de post aan beginnen. Er lagen memoblokjes in haar lade. De tweede lade was een puinhoop. Zo kende ik Eline niet; haar bureau was altijd pijnlijk netjes opgeruimd. Ik keek eens tussen de stapel papieren en vond een groen gekleurd vel. Mintgroen, met een geurtje. In sierlijke letters stond daar een gedicht op.

Een liefdesgedicht, waarbij me opviel dat het ondertekend was door eline. Met een kleine letter. Ik schaamde me, dit was een persoonlijk stuk en ik grasduinde in persoonlijke spullen. De hele weg naar huis dacht ik over die kleine letter na. In sm-kringen duidde je daarmee jezelf als onderdanig aan.

En Eline was een meesteres, een hoofdletter. De schaamte maakte plaats voor nieuwsgierigheid. Voor wie was dat gedicht bestemd? Eline was weer haar opgewekte, vrolijke zelf toen ze de volgende ochtend om iets over half negen met koffie en de post mijn kantoor binnenstapte.

Ze had mijn notitie gevonden en al ruimte in haar agenda gemaakt. Met mijn taalgebruik, zo grapte ze, mocht ik blij zijn als het om vijf uur klaar was. De vergadering begon om twee uur. Vertaald in serieus werk schatte ik dat ik het rapport ingebonden en in de juiste aantallen voor de lunch op mijn bureau had. Ik zei niets over het gedicht, niets over de puzzel waarom zij haar naam met een kleine letter zou schrijven.

Wel vroeg ik hoe haar avond was geweest. Ik had de rapporten inderdaad voor de lunch. Er zat een kaartje bij, waarop in sierlijke letters een uitnodiging stond. Voor de verjaardag van karin. Kleine letter, dus voor ingewijden concludeerde ik. Ik vroeg of ik nog iets speciaals aanmoest. En wat haar slavin, ik gebruikte dat woord express, op het verlanglijstje had staan. Eline kleurde iets en mompelde dat ik rode rozen moest meebrengen.

En gewoon een net pak aan. Na de vrijpartij die Wilma en ik bij het kaarslicht hadden, leek ze weer wat losgekomen te zijn. En tegelijk was er iets zichtbaar wat ze niet vertelde. Ik wilde het weten, maar wachtte af tot zij ermee kwam. We waren in een fase waarin we voorzichtig weer meer van onszelf blootgaven. Meer praten betekende nog niet dat alles weer goed liep. Maar als hij verder wil gaan stop ik hem, "nee nee" zeg ik "we gaan spullen pakken en naar het naakt strand".

We hebben geen idee hoe ver het lopen is, niet dat dat erg is, het is rond de vijfentwintig graden, dus heerlijk. Al vrij snel hebben we het strand gevonden, het is er niet erg druk, hier en daar liggen wat stelletjes. We zoeken een plek je uit de wind op en een beetje beschut. Sommigen waren met elkaar bezig, anderen lagen te zonnen, het voelde wel lekker zo helemaal naakt.

Hij kijkt me bedenkelijk aan en zegt tenslotte: Hij begint bij mijn schouders, het is meer masseren dan insmeren, maar het is heerlijk, ik geniet er van, als hij zo heel mijn rug heeft gedaan, begint hij bij mijn voeten, en zo naar boven. Met een vinger gaat hij een klein stukje mijn anus in, stil liggen gaat al moeilijk worden.

Dan glijdt hij met twee vingers mijn drijf natte kut in, en zijn duim drukt hij in mijn ster. Inmiddels heb ik beide benen opgetrokken en lig ik dus met benen wijd en Remco daar druk bezig.

Zal wel geil zijn om dat van een afstand aan te zien. Met mijn bekken lig ik op en neer te gaan op het ritme dat Remco zijn vingers in me stoot. Zwaar lig ik te hijgen en te kreunen, "ga door. D omgeving kan me niks schelen,ik moet klaarkomen, steeds sneller beweegt hij in mij dan alsof er een explosie plaat vind, barst mijn orgasme los. Luid kreunend en heftig schokkend kom ik klaar, uitgeput blijf ik liggen, met mijn benen wijd uit elkaar. De geiligheid is niet over nu, alleen maar erger geworden.

Remco komt naast me liggen en kijkt me liefdevol aan, het enige wat ik tegen hem zeg ; "je moet me neuken, nu", hij zegt "dat kan toch hier niet"? Met open mond kijkt hij me aan, "dat heb je nog nooit gedaan denk ik "zeg ik, "voorzichtig naar binnen gaan dan"even rustig aan dan neuken, het is lekker strak, ga op me liggen en neuk me".

Zijn pik staat keihard stijf dus dat is geen probleem, hij gaat op me liggen, omdat hij mij al klaargemaakt heeft en in mijn kontje zat met zijn duim, ben ik goed nat en staat alles lekker open.

Hij komt makkelijk in me, geweldig zoals ik hem in mij voel komen. Dit is geil, op het strand, waar je gezien en bekeken kan worden, heerlijk in mijn kont geneukt worden. Stop een vinger een klein stukje in mijn kut, door het dunnen wandje voel ik zijn harde pik in mij zitten.

Heerlijk, de geile neukstaaf van mijn zoon diep in mij, we zijn beide nu zo vreselijk geil. Zonder enige schaamte ligt hij nu zijn moeder te neuken op het strand. Ik bewerk mijn klit en mijn eerste orgasme giert door mijn lijf, voel het kutgeil over mijn hand lopen. Remco gaat rustig door met in mij te stoten, heerlijk diep zit hij in mij, zeg tegen hem "af en toe moet je even stil liggen, zodat je niet snel klaarkomt" Hij fluistert nu steeds geilere praat in mijn oor.

Hij heeft een heerlijk constant neuk tempo, als een heipaal voel ik hem steeds in mij stoten. Ik vinger en speel met mijn klit, die steeds groter wordt.

Weet niet hoe lang we geneukt hebben ondertussen, maar roep naar hem, "neuk me nu hard en diep en spuit me vol". Als ik nu klaar ga komen weet ik dat het heftig zal zijn, en ik denk hetzelfde voor Remco. Aan zijn ademhaling merk ik dat hij ook bijna komt.

Dan voel ik de eerste straal sperma in mij, een laatste kneep in mijn klit en ik kom ook. Wat er gebeurt, en op welke manier weet ik niet precies meer, maar ik voel onophoudelijke stralen sperma in me. Remco heeft me stevig vast zodat hij op me kan blijven liggen, en belangrijker in me kan blijven. Dit is neuken en klaarkomen op zijn allerbest, als na een poosje Remco van me afrolt, en naast me komt liggen zegt hij ; "nooit geweten dat sex zo geweldig lekker kan zijn".

Je hebt vannacht moeten beloven dat je me twee keer per dag vol spuit en dit was de eerste keer. Het is ondertussen wel erg nat onder mij geworden, er is veel geil uit mijn kut gekomen en er loopt ook zaad van Remco uit mijn kont. Als ik op sta merk ik dat ik niet zo stevig op mijn benen sta, als ik rond om mij heen kijk, zijn er verschillende stelletjes, die lachend naar ons kijken, en twee zijn er die hun duim opsteken. Tegen Remco zeg ik "ik denk dat we wel een heftige life show hebben gegeven".

Maar voel me toch een beetje ongemakkelijk, dat wij nu en op deze manier de aandacht hebben.

.

Vrouwen die gratis seks willen prive ontvangst oss

Met een zachte veeg van een hand liet ik haar schouderbandjes over haar bovenarmen glijden. Haar jurk zakte wat af en onthulde een donkere beha. Weer een veeg en de bandjes vielen over haar handen en bungelden op haar heupen. De jurk bleef half steken op haar borsten. Ze zag er ongewoon heerlijk uit. Bijna net zo verleidelijk als de eerste keren dat we elkaar beminden. Met zachte klikjes vielen de handboeien dicht, zodat haar polsen achter haar rug vast zaten.

Mijn vingers en handen zochten hun weg over haar lichaam. Zacht strelend, plagend knijpend en hier en daar een kras met mijn nagels. Wilma's ademhaling werd dieper. Plots, met een stevige ruk, trok ik de jurk over haar heupen naar haar enkels. Een trillende zucht ontsnapte haar.

Mijn handen verkenden de stof van haar beha, de rondingen van haar billen. Meer zuchten, terwijl mijn handen langzaam haar lijf beroerden. Ik duwde op haar schouders, dwong haar teder maar beslist door de knieën. Ergens in mijn hoofd splitste mijn geest zich. Een deel richtte zich op Wilma, haar genot gevend met handen en vingers. Het andere deel dacht aan alles wat Eline me verteld had, wat ze had laten zien en lezen. Stap voor stap, zei dat deel, langzaam en teder, maar tegelijk ook beslist en zonder ruimte te laten voor bedenkingen.

Verleiden, steeds een drempeltje over, steeds een stapje verder. Wilma voelde mijn stijve opwinding en opende haar mond. Voorzichtig likte en sabbelde ze. Een hand van mij woelde door haar haren, bepaalde het tempo en de diepte. De andere zocht steun tegen het kastje aan de muur. Mijn ogen gesloten, genietend van Wilma's tong en lippen. Ik liet merken dat het me opwond, met zachte kreuntjes en een diepere ademhaling.

Ze versnelde, sneller en sneller tot ik met een grom het onvermijdelijke niet langer kon uitstellen. Even aarzelde ze, maar slikte toen dapper. Het gedeelte van mijn geest dat gericht was op kennis, op het uitvoeren van alles wat ik gezien had, dat gedeelte sprak en nam de regie over. Beloning was nu aan de orde. Ik liet Wilma overeind komen en klikte de handboeien los. Langzaam vielen haar handen langs haar zijde.

Even langzaam draaide ik haar rond en trok haar beha los. Als een blad in een herfstwind dwarrelde het omlaag. Haar slip volgde, iets langzamer over haar dijen tot die op haar enkels lag. Ik duwde haar voorover, zodat ze op bed viel. Ik nam het rolletje touw en knoopte haastig haar polsen aan de haken vast. Nu kon ik goed zien dat haar dieet vruchten had afgeworpen.

Met een glimlach kroop ik op bed, plantte mijn knieën tussen haar benen en duwde die opzij. Wijdbeens lag ze nu, open om mij te ontvangen. Ik boog me over haar heen en likte haar tepels. Bijna meteen reageerde Wilma met een zacht protest.

Vroeger protesteerde ze om mij aan te moedigen, nu weer? Ik verhevigde mijn aanval en Wilma probeerde weg te draaien. Mijn vingers mengden zich in de strijd, traag en martelend en haar protesten die niet gemeend waren negerend.

Ik genoot van haar genot, haar gekronkel en zacht protest die me zeiden dat ze meer wilde. Tijd voor een volgende stap. Mijn mond zakte naar haar buik, mijn vingers volgden een tel later. Haar navel werd omsingeld, aangevallen en veroverd.

Verder naar beneden, kriebelende haartjes in mijn neus die ik negeerde. Mijn tong streelde haar dijen, steeds dichter bij het centrum. Ze probeerde haar benen bij elkaar te doen, te verhinderen wat ongetwijfeld ging komen.

Zonder succes, mijn lichaam hield haar benen uiteen, mijn vingers streelden en grepen, mijn tong likte en sabbelde. Ze schokte, draaide en sloeg met haar heupen en nu leken haar protesten gemeend te zijn. Ik negeerde ze, werkte sneller en harder. Haar protesten werden met meer kermen uitgeperst, tussen hijgende ademstoten door.

Plots verstijfde ze en slaakte een lange kreet. Mijn eigen opwinding had nauwelijks geleden. Met een paar ferme handbewegingen maakte ik het leed helemaal ongedaan.

Stijf en stram bukte ik me weer over haar heen. Langzaam dit keer, maar met ongenaakbare beslistheid. Wilma hijgde, kermde en kreunde. Eerst traag, voorzichtig, maar steeds harder en dieper stootte ik.

Elke seconde nam haar passieve houding af, met elke stoot bewogen haar heupen meer mee, vingen op en duwden terug. Een wals, een tango, een dans van samen heen en weer, in en uit, dieper en sneller en dansend bereden we de toppen van de wereld.

Ze brak met grommen en snauwen, in duizenden stukken die Wilma en mij uitgeput terug op bed wierpen. De klok op het nachtkastje vertelde me dat slechts een half uur geleden ik met stille tred de slaapkamer inliep.

Het leek langer, een eeuwigheid. Ik maakte Wilma los, schoof haar blinddoek van haar hoofd en kuste haar. Ze kuste me terug, sloeg haar armen om me heen en trok me op haar. Zo durf ik het wel vaker. Zelfs een vierde was mogelijk, vermoedde ik. Ik maakte me los en stapte uit bed. Wilma lag op bed, ogen gesloten en haar rustige ademhaling deed me glimlachen. Zo zachtjes mogelijk zette ik de glazen op het kastje en trok een deken over haar heen.

Ze murmelde even, maar werd niet wakker. Op mijn tenen keerde ik terug naar de woonkamer, deed het rondje om alles af te sluiten en sloop terug. Het bed kraakte nauwelijks toen ik me naast haar legde, de deken over mezelf trok en een kus op haar arm drukte. Eline zag meteen dat iets veranderd was. Ze glimlachte schalks, om half negen al, en zette een mok koffie voor me neer.

Ze glimlachte met een twinkeling in haar ogen. Ik glimlachte, stak een sigaret op en wenkte haar naar het bankje. Het spijt me chef, zal het nooit meer doen chef. Het moet zo langzaam. Misschien moest ik maar eens luisteren naar mijn secretaresse. Ik bracht een bloemetje mee, wat me de opmerking opleverde dat ik zeker een beloning wilde.

Ik knikte met een knipoog. Wilma knipoogde terug en duwde me op de bank. Zonder omhaal haalde ze mijn riem los en boog zich over mijn liezen.

Die keer slikte ze niet, maar greep een leeg koffiekopje van tafel. Het gaf niks; dat ze weer ondeugend werd was belangrijker. Eline nodigde me uit voor de verjaardag van Karin. Omdat we ook vrienden waren. Ik greep meteen de telefoon om Wilma de agenda te laten pakken, maar Eline hield me tegen. Het is een speciale avond.

Zo snel haar stemming omsloeg, dat was ik niet gewend. Als ik al eens iets te ver ging, liet ze me dat met een glimlach en een scherp woord weten. Er moest iets zijn. Tijd dat ik het luisterende oor ging bieden? Ik schoof het terzijde, als iets voor later.

Eerst dat rapport afmaken. Vijf uur, einde werkdag. Eline verscheen in de deuropening en wenste me een fijne avond. Ze leek me kortaf, maar ik was te druk met het rapport om te reageren. Ik wuifde, wenste hetzelfde terug. Pas om tien uur 's avonds kon ik de pc afsluiten. Even uitrekken en dan naar huis.

Morgen zou Eline het redigeerwerk wel doen. Als ik een notitie op haar bureau legde, kon ze daar gelijk na de post aan beginnen. Er lagen memoblokjes in haar lade. De tweede lade was een puinhoop. Zo kende ik Eline niet; haar bureau was altijd pijnlijk netjes opgeruimd. Ik keek eens tussen de stapel papieren en vond een groen gekleurd vel.

Mintgroen, met een geurtje. In sierlijke letters stond daar een gedicht op. Een liefdesgedicht, waarbij me opviel dat het ondertekend was door eline. Met een kleine letter. Ik schaamde me, dit was een persoonlijk stuk en ik grasduinde in persoonlijke spullen. De hele weg naar huis dacht ik over die kleine letter na. In sm-kringen duidde je daarmee jezelf als onderdanig aan. En Eline was een meesteres, een hoofdletter.

De schaamte maakte plaats voor nieuwsgierigheid. Voor wie was dat gedicht bestemd? Eline was weer haar opgewekte, vrolijke zelf toen ze de volgende ochtend om iets over half negen met koffie en de post mijn kantoor binnenstapte.

Ze had mijn notitie gevonden en al ruimte in haar agenda gemaakt. Met mijn taalgebruik, zo grapte ze, mocht ik blij zijn als het om vijf uur klaar was. De vergadering begon om twee uur. Vertaald in serieus werk schatte ik dat ik het rapport ingebonden en in de juiste aantallen voor de lunch op mijn bureau had. Ik zei niets over het gedicht, niets over de puzzel waarom zij haar naam met een kleine letter zou schrijven.

Wel vroeg ik hoe haar avond was geweest. Ik had de rapporten inderdaad voor de lunch. Er zat een kaartje bij, waarop in sierlijke letters een uitnodiging stond. Voor de verjaardag van karin. Kleine letter, dus voor ingewijden concludeerde ik. Ik vroeg of ik nog iets speciaals aanmoest. En wat haar slavin, ik gebruikte dat woord express, op het verlanglijstje had staan. Eline kleurde iets en mompelde dat ik rode rozen moest meebrengen. En gewoon een net pak aan. Na de vrijpartij die Wilma en ik bij het kaarslicht hadden, leek ze weer wat losgekomen te zijn.

En tegelijk was er iets zichtbaar wat ze niet vertelde. Ik wilde het weten, maar wachtte af tot zij ermee kwam. We waren in een fase waarin we voorzichtig weer meer van onszelf blootgaven. Meer praten betekende nog niet dat alles weer goed liep. En een paar keer prettige seks zou ook geen wereld van verschil uitmaken.

Als Wilma weer min of meer de oude werd, en zij de nieuwe Robert accepteerde, dan wilde ik verder met haar. En zij leek met de week meer op de oude Wilma die vloekte als ik haar versloeg met een computerspel en me uitdaagde haar in de trein te kussen, tussen haar benen. Al wilde ze niet dat ik haar opnieuw vastbond op bed. Een week later was het zover. Wilma wist dat ik de hele avond besprekingen had en niet hoefde te wachten met eten of zelfs naar bed gaan. Ze vond het niet leuk, maar inmiddels begreep ze wel dat het soms niet anders kon.

Dat het een smoesje was, een leugen eigenlijk, zat me niet helemaal lekker. Het ging toch om een onschuldige verjaardag? Waarom wilde ik dan niet dat Wilma dat wist? En Eline, meestal degene die me voorhield eerlijk te zijn, wist van het smoesje en accepteerde dat. Ik zuchtte, at in de bedrijfskantine voordat ik vertrok. Een grote bos rode rozen lag al op de achterbank van de auto. Eline had me een prima routebeschrijving gegeven. Zonder moeite vond ik het adres, wat een gewoon rijtjeshuis bleek te zijn.

Niks bijzonders, al was de tuin prachtig aangelegd. Het was nog vroeg, ik zou de eerste wel zijn. Op mijn bellen deed karin open. Naakt op een halsband na. Ze zag mij, knikte even en zonk gelijk door haar knieën. Eline stapte achter haar de gang in en commandeerde karin naar de woonkamer. Haar stem klonk heel anders dan op kantoor. Ik glimlachte, legde de bloemen in de uitgestoken hand van Eline en accepteerde een kus op de wang.

En alsjeblieft, stel geen vragen en kijk niet verbaasd. We zijn onder vrienden, goede vrienden. Ze vroeg me of ik koffie wilde en ik knikte. Koffie en gebak voor meneer Robert. En laat zien hoe goed je afgericht bent, teef! Dit was een Eline die ik niet kende. Net zo min als haar woordkeus.

En dat karin het accepteerde, nu op handen en voeten door de kamer kroop op weg naar de keuken. En ik mocht niet verbaasd kijken? Eline leidde me af van de wiebelende kont van karin. Ik denk dat je dat best aangenaam zult vinden. Ik ga me even omkleden. Ze bleef op haar knieën wachten naast de tafel. Even wist ik niet wat ik moest doen. Toen viel mijn oog op de grote hondenmand bij de verwarming. Ik glimlachte terwijl ik haar kont bekeek.

Erg vreemd, maar leuk. Zou karin altijd in die hondenmand zitten? Of mocht ze 's nachts in een bed slapen? Ik stelde me even voor hoe Wilma in een hondenmand lag, geketend aan de verwarmingsbuizen. Het deed me wel wat, ergens wilde ik dat wel. Ik deed suiker en de koffie en at mijn gebak. Eline had mijn stille wens onthouden, zag ik toen ze terugkwam. Gehuld in een strak leren pakje stapte ze de kamer in.

Hoge hakken, haar lange haren in een paardenstaart. En dat pakje zat zo strak dat je goed kon zien dat Eline niets anders droeg. Mijn mond zakte open. Ze zag er nog begeerlijker uit dan ik me voorgesteld had. Eline knipoogde en glimlachte. Wow, dat was het enige woord dat ik kon verzinnen. Ze drentelde heen en weer, stuurde karin naar de keuken voor nog een kop koffie en pas toen ik naar de stoel wees, ging ze zitten. In dat pakje zo voor me ogen paraderen. Pfff, pas op, anders vergeet ik nog dat ik mijn zweepje vergeten ben.

Mijn gedachten leken te stoppen. Eline, de Meesteres van karin zei u en meneer tegen mij? De beeldschone lesbienne, die zelfs een dode nog kon laten watertanden in dat pakje zei u tegen mij? Dat kon maar een ding betekenen. In elk geval naar mij toe. Die schuw en verlegen in de stoel leek weg te kruipen? Ik heb een wens, een wens omdat karin dat heeft. Zij heeft nog nooit met een man seks gehad. En ik een keer, maar dat was verschrikkelijk. En toen jij, u, vertelde over die avond met Wilma, toen, nou, toen dacht ik dat Jij hoeft voor mij niet op je knieën om met mij te vrijen.

Jij had alleen maar hoeven zeggen dat je wilde. Jij bent de enige voor wie ik Wilma zou bedriegen. Ben jij dezelfde Eline die mij voorhoud dat praten alles is? Die ogen van u. Die keek verrast naar haar meesteres, maar liet verder niets blijken. Ze zette twee koffiekopjes op tafel. Ik wuifde naar de mand en karin kroop. Een lesbische schoonheid die zelf een dominante meesteres was ging voor mij door de knieën? Was dit een spelletje om iets van mij gedaan te krijgen?

En wat vond karin van een meesteres die zich zo gedroeg? Wilde zij echt met een man, mij, naar bed? Wilde Eline dat zo graag voor haar slavin dat ze er dit voor over had? Ik wilde Eline, dat wist ik. Ik meende het serieus. Verschillende malen had ik andere vrouwen in bed kunnen krijgen, maar nooit echt overwogen door te zetten. Niet alleen vanwege dat prachtige lijf van haar, maar ook vanwege haar: En zij bood zich nu aan, gehuld in een alles tonend en verhullend pakje, op haar knieën.

Een toonbeeld van gewilligheid. Dit klopte niet, paste niet in het plaatje dat ik van sm had, het beeld dat ik van vrouwen had. Dat karin zonder protest naakt door het huis kroop, dat kon ik nog vatten. Dat ze het prettig vond om als een hondje, een teef behandeld te worden; ook dat kon ik nog begrijpen.

Maar ergens in dit stuk zat iets wat ik niet kon begrijpen, niet wilde begrijpen. Ergens klopte iets niet. Eline zei dat het door mijn ogen kwam?

Dat ze daarom zich onderdanig naar me gedroeg? Prima, dan zou ze dat weten ook. Met een boze blik, waar ik geen moeite voor hoefde te doen, keek ik naar karin. Eline keek naar mij, probeerde een glimlach maar slikte die in zodra ik naar haar keek. Ik zette me naast haar, wat onwennig. Het was de eerste keer sinds ik Wilma kende dat ik op een slaapkamer naast een andere naakte vrouw zat.

Ze hapte naar adem en ik hoorde nu haar stem. Vertel me maar alles. Haar stem klonk prettig, ondanks de horten en stoten. Ze vertelde over Eline, die haar op een sm-party had leren kennen. Ze was gelijk gevallen voor haar. Letterlijk zelfs en Eline had haar meegenomen. Drie jaar leefde ze nu samen. Al snel had ze verteld dat ze graag het hondje wilde zijn en Eline had gelachen en geknikt.

Vanaf dat moment heette ze teefje. Erg gelukkig zelfs, totdat Eline haar broer vertelde over haar teefje. Karin had hem ontmoet, naakt aangelijnd op een verlaten stukje strand. Voor het eerst had ze gevoelens naar een man.

Eline vond het niet prettig, vooral omdat haar broer ook meteen voor Karin viel. Over haar eigen toekomst. En ze wist niet zeker of die toekomst wel bij Eline lag. Ze hield wel van haar, maar tegelijk lonkte de broer. En Eline was sinds een half jaar ook veranderd.

Ze had het af en toe over een man. En dat deed Karin weer verdriet. Ze had meteen gezien dat ik die man was, zodra ik de deur instapte. Dat Eline voor mij op de knieën ging, bevestigde haar indruk. Ze wist niet hoe het verder moest. Bang dat Eline weg zou gaan, bang dat haar broer niet genoeg voor karin zou voelen. Bang dat ze zelf niet genoeg van die broer zou houden.

Ik sloeg een arm om haar heen, troostte haar zoals je een kind troost dat gevallen is. Het was een puinhoop van gevoelens. En Eline hield mij voor dat ik moest praten? Zelf leek ze zich daar niet echt aan te houden. Ik ben het teefje. Blijf nog even hier tot ik je roep, maar knap jezelf wel wat op. En waar zijn de speeltjes? In de kast, meneer. Maar niet zonder eerst die kast eens bekeken te hebben. Eline bleek een grote verzameling te hebben.

Ik nam wat me bruikbaar leek voor mijn doel en liep de trap af. Ze zat nog in de mand, met een boos gezicht. Ik wierp haar een glimlach toe.

En ik wil antwoorden. Je mag zelf kiezen of je die op de makkelijke of de moeilijke manier geeft. Duidelijk met moeite slikte ze, haar ogen gericht op mijn handen. Ik plofte in haar stoel. Hoe kon ik dat beeld vergeten. Zonder dat ze mij kende? Ze scheen het te raden. En toen u vertelde over Wilma, toen wist ik dat u een grote meester zou worden. En u bent de eerste sinds Wil jij die met voeten treden? Durf jij dit te roepen? Jij die mij voorhield te praten, rekening te houden met een ander?

Tijd voor een nieuw rondje internet. Maar dan blijf ik alleen. En dat wil ik niet. En omdat ik zelf een dominant ben, besloot je maar mijn slavin te worden. Dat ze zo dacht, vond ik ongeloofwaardig. Er moest nog meer achter zitten. Een overtuigd lesbische die een man wilde?

En dan niet om een keer uit te proberen, maar voor een langere tijd? Dat ging er niet in bij me. Dat een broer zomaar de vriendin van zijn zus kon afpakken en dat die zus dat zomaar zou toelaten, ging er ook niet in.

Had ik de kans om de meest begeerlijke vrouw op aarde te beminnen, krijg je dit over je heen. Wat moest ik hiermee? Nog iets om over na te denken. En eline kromp ineen, ook al zo'n merkwaardig prettig gevoel waarover ik moest denken. De hele avond leverde steeds meer 'laters' op. Eline en Wilma, samen als mijn slavinnen?

Waar haalde ze dat nu weer vandaan? Ze zag mijn verwarring en haastte zich met uitleggen. Dus als u mij erbij neemt, mag dat. En Wilma zou zeker geen tweede vrouw naast haar willen. Daar dacht ik toen niet aan. Later, het toverwoord van die ene avond. Het plaatje leek me nu wel redelijk duidelijk. En Eline wilde of kon niet weigeren, maar wilde zelf niet alleen achter blijven. Dus richtte ze haar aandacht op iemand anders, toevallig een man, toevallig Robert, haar chef die aan het ontdekken was dat hij een dominant was.

Maar waarom liet Eline dat toe? Waarom accepteerde karin het? En waarom moest mij dit overkomen? Ik wist niet wat ik hiermee aanmoest. En hoe ik verder moest. Ik wist niet wat ik wilde. En dat leek me toch ook wel belangrijk. Ik staarde nietsziend naar Eline, die met neergeslagen ogen en een stel hangende schouders leek af te wachten.

Ondanks haar houding was ze nog beeldschoon. Ondanks alles vond ik haar zeer begerenswaardig. Ik nam een sprong. Ik koos voor de moeilijke weg. Onbewust nam ik een verdere stap op die onvermijdelijke weg die ik reeds ingeslagen was. The point of no return was ik reeds voorbij.

Het is een kwestie van accepteren. Protesteren tegen het onvermijdelijke is zinloos. Ze stond op en knoopte haar pakje open. Ik had veel naakte lichamen gezien. Voor mijn eigen ogen, via televisie en op internet. Vele vrouwen die zich letterlijk helemaal bloot gaven. Variërend van lelijk tot mooi.

Van dikke wanstaltige vetkwabben tot prachtige rondingen die door Hollywood als maatstaf waren gebombardeerd. Geen enkele vrouw uit mijn geheugen kwam zelfs maar in de buurt van Eline. Haar lichaam was perfect.

Ronde borsten, net een handvol. Stevig, met uitstekende tepels en uitnodigend om alles mee te doen wat je kon verzinnen. Haar heupen waren breed genoeg om echte heupen te zijn, slank genoeg om elke Hollywood-ster in een depressie te duwen. Benen tot aan het plafond, lange zwarte haren als een waaier op haar rug. Geen enkele ontsiering, geen vlekje of pukkel te zien. Geen vetrolletje, hoe klein ook. Zelfs het streepje schaamhaar was van bovennatuurlijke schoonheid.

Als een geretoucheerde foto in een mannenblad. Maar dan in levende lijve, puur natuur. En gewillig, gehoorzaam aan mij om alles te doen en te ondergaan wat ik wilde.

Macht maakt ook dronken. Ik werd dronken, ladderzat. Eline toonde haar lichaam, als een pronkstuk. Ze bood mij dat kunstwerk aan, compleet en volledig. Ik voelde me ladderzat, geroerd, dronken van geluk en macht. Ik nam wat mij toebehoorde. Maar niet zoals Eline hoopte, wenste. Niet zoals ik dat wilde, maar zoals ik vond dat het moest gaan.

Op handen en voeten kroop ze naar me toe. Ze wist haar plaats. Ze drukte zich tegen het tapijt. Mijn broek viel als vanzelf.

Pijnlijk hard klopte mijn penis, bevrijdt uit de beknelde positie. Ik greep de haren van eline en rukte haar hoofd in positie. Mijn eikel stompte tegen haar tanden, raspte over haar tong en stootte tegen haar huig. Haar ogen vielen dicht, haar rug ontspande en kromde zich in de overgave. Ik liet me niet pijpen, ik neukte haar mond. Mijn stem bulderde door het huis.

Eline lag verslagen op de grond. Een restje sperma plakte om haar lippen. Op mij, vermoedde ik, op zichzelf. Ze had pech gehad. Ze was nu van mij. Karin kreeg grote ogen toen ze Eline zag liggen. Ze zakte automatisch naar de grond en kroop richting haar mand. Een blik op Eline en ze knikte nauwelijks merkbaar. Zodra ze lag, schopte ik ruw tegen het been van eline. Eline wierp me een giftige blik toe, keek naar karin en terug naar mij.

Mijn blik was hard, boos en overtuigend genoeg om haar te laten gehoorzamen. Ze kroop naar haar slavin en duwde haar gezicht tussen de dijen. Laat je lekker verwennen. Karin, in je mand. Eline kwam als een mak schaap.

De verandering was wonderbaarlijk. Karin keek vanuit haar veilige haven naar haar meesteres, die zelf als een teefje voor me op de grond zat. De giftige boosheid uit haar blik zei me dat ze het niet op deze manier voorzien had. Kon me niet schelen, ik was dronken van macht.

Je bezorgt haar een fijne verjaardag. Morgen praten we verder. Maar eline kuste mijn schoenen. Ze beloofde karin extra te verwennen. Ik trok mijn jas aan en reed naar huis. Teveel om over te denken. Ik had haar, de mooiste vrouw ter wereld. Ik kon haar alles laten doen. Een blik, een woord en ze deed het. Ze kuste mijn schoenen. Nou ja, dat was krankzinnig. Teveel om te denken.

Heel toepasselijk zong de Dijk een nummer op de radio. Mag het licht uit? Oh ja, die was er ook nog. Glad vergeten in mijn dronkemansbui. En mijn pik knalde nog stijf tegen mijn broekriem.

Ze vond het prettig dat ik vroeger thuis was dan gepland. En in een bui die veel spierpijn beloofde. Ze knipoogde toen ik haar bars zei naar de slaapkamer te gaan. Ik volgde een sigaret later. De handboeien wilde ze niet. Maar ik was niet in een stemming om een 'nee' te accepteren.

Ze protesteerde, kronkelde om weg te komen maar moest zich uiteindelijk gewonnen geven. Als een lappenpop liet ze zich beminnen. Kon me niets schelen, ik had andere zorgen. De ruzie die Wilma en ik hadden na mijn actie met de handboeien galmde nog na. Zo wilde ze het niet, dat leek verdacht veel op verkrachting.

Om de boel te sussen verontschuldigde ik me. Al meende ik daar niets van. Wilma had het wel door, maar accepteerde mijn excuses. Een nieuwe breuk, bovenop de verse lijm van de vorige.

En toen stapte Eline mijn kantoor binnen. Zoals altijd met koffie en de agenda. Alleen plofte ze dit keer niet met een vrolijke groet op de stoel, maar bleef in de deuropening staan.

Haar houding sprak onzekerheid. Als ik me ergens voor moest verontschuldigen, was het wel die avond bij haar thuis. Eline zette zich op de stoel en sloeg haar ogen neer. U heeft me overwonnen. Ik ben van u. Ik herhaalde mijn woorden. Ze legde de agenda op tafel. Deur dicht, een teken dat ik niet gestoord wenste te worden. Fabienne, de collega van Eline, knikte me vriendelijk toe toen ik zei dat Eline en ik in bespreking zaten. Waar past karin in dit plaatje?

Zij vroeg me hem te bellen. Gisteravond toen u, jij me zo pfff, vernederde, dat was verschrikkelijk. Ik weet niet hoe, maar ik moest en ik wilde niet en het was heerlijk. Ik weet het niet hoor, volgens mij gaar dit helemaal verkeerd, maar ik kan niet anders. Dat klopt gewoon niet, eline. Ik, wij, het ging gewoon niet zoals ik wilde. Maar wat wilde je eigenlijk? De denkrimpel op haar voorhoofd maakte haar wijzer, niet minder knap. Ik vond het niks.

Ik wilde best wel weer eens een keer een man proberen met seks, maar ja, ik ben dominant. Ik ben een meesteres. Ik had gepland dat jij met karin, en mij, en nou ja, je weet wel.

En dan kon ik Marius zeggen dat het niks werd en had ik toch een keer jou en en" "Je wilde me gebruiken. Ze willen dat de tranen ophouden, haar troosten en lieve woordjes zeggen. Hele oorlogen zijn zo begonnen. En ik was geen uitzondering. Mijn arm landde als vanzelf om haar schouders. Haar wang tegen mijn schouder, haar hand die mijn knie greep. Troostend, aaiend over haar lange haren. Na een paar minuten had Eline zichzelf weer onder controle. En ik mijn gedachten weer op een rijtje. Dus Eline had mij willen gebruiken.

En dat was anders afgelopen dan ze wilde. Haar uitbarsting was duidelijk. Ergens had ze zich inderdaad onderdanig gevoeld.

Begonnen als een spelletje wellicht en ineens was het menens geworden. En karin had het begrepen. Zij had gezien hoe haar meesteres ten onder ging en deed het enige logische: Wat zou een man met een lesbische slavin moeten? De kick om die hetero te laten zijn? Voor Marius wellicht, voor mij niet. Eline was door die avond ervoor duidelijk van de kaart. Zij, de lesbische meesteres die ineens besefte dat ze gedomineerd werd door een man.

Ik kon me een klein beetje voorstellen dat ze moeite had dat te plaatsen, te accepteren. De grote vraag was nu: Eline gaf een deel van het antwoord. Was ik gewoon onderdanig door, " Ze snikte even. Of ben ik het echt?

Ben ik nu bi? Ik weet het verdomme niet meer! Ik heb gister een boel geleerd Eline. Wat gebeurd is, is gebeurd. We moeten nu verder. Als ik me maar niet hoef laten ombouwen. Gewoon doen, niemand laten merken dat wij, nou ja.

Al zouden we de eersten niet zijn, meisje. En nu aan het werk. Wilma was boodschappen doen, stond op het briefje op de keukentafel. Ergens in mijn hoofd rinkelde een belletje. Ze deed nooit 's avonds boodschappen.

Ik bereidde het avondeten voor en dook in de krant. Wilma kwam met twee tassen vol om half acht binnenvallen. Maar ik wilde niet nog meer over me heen hebben dus knikte ik en vertelde dat ik de aardappelen al geschild had.

Ik zorg vlug voor het eten. Eline en Robert gedroegen zich weer als in de maanden daarvoor. Met flirtende opmerkingen, grapjes en glimlachen. Fabienne had gehoord dat Eline en Karin uit elkaar waren, waardoor de rest van het bedrijf het ook wist. En dat was voldoende verklaring voor de collega's. Pijnlijk, niet op letten. Beetje lief zijn voor dat arme kind. Wat een aardige chef, dat hij zoveel begrip heeft en probeert haar op te vrolijken.

Ze moesten eens weten. Wilma begon langzaamaan vreemd gedrag te vertonen. De was bleef liggen. Ik vermoedde dat ze nog steeds boos was op mijn ruwe behandeling. Dat ze me strafte door het huishouden te laten versloffen. Door 's avonds boodschappen te doen, zodat ik alleen zat. We waren een heel eind op de goede weg geweest. Had ik door een actie dat teniet gedaan? Mijn pogingen om haar weer te laten ontdooien mislukten. Mijn badjas opgezocht, en koffie gemaakt, op het balkon er van genoten.

Nadat ik gedoucht had en aangekleed was, besloot ik toch maar om Remco wakker te maken. Dat viel niet mee om hem wakker te krijgen, hij had wel natuurlijk een hele vermoeiende avond en nacht gehad.

Als hij een beetje wakker is kijkt hij me aan, lacht, en zie ook twijfel. Ga naast hem zitten, sla een arm om zijn nek en geef hem een kus,: Maar kom maar eens uit bed, ik heb koffie voor je staan. Nadat hij op het balkon is komen zitten, leg ik hem uit wat we eerst gaan doen, broodje eten op de boulevard en een supermarkt zoeken om wat boodschappen te doen. Omdat de situatie wel verandert is sinds gisteren stem ik er mee in.

Voel me heerlijk met Remco in de buurt, ga even op zijn schoot zitten, en omhels hem. Kijk hem in zijn ogen en vraag hem "weet je nog alles wat we gedaan hebben en hoe lekker dat was? We pakken wat we nodig hebben en lopen naar de boulevard, onderweg zie ik een wasserette, "kijk" zeg ik "die zullen we wel een keer nodig hebben".

Bij een broodjes zaak nemen we een broodje, en lopen op ons gemak verder. Bij een kledingzaak moet ik even kijken, haha je bent vrouw of niet. Graag wil ik zijn reactie zien als hij ziet dat ik me uitkleed en dat ik er niets onder aan heb, geen bh en geen slip. Via de spiegel zie ik hem met grote ogen kijken, snel trek ik de nieuwe jurk aan. Hij zit als gegoten en tot mijn tevredenheid komen mijn rondingen er goed in uit.

Nee, hier kan je niets onder dragen dat ziet er dan niet uit, "en wat vind je van me? Dat vind ik lief van hem en geef hem als dank een kus. Snel kleed ik me om, lat het gordijn open, lekker Remco een beetje opgeilen. We doen snel wat boodschappen en lopen naar ons appartement, binnen pakt Remco mij direct vast en er gaat een hand onder mijn rok, en pakt me heerlijk bij mijn kutje, "kom hier lekker stuk wil je lekkere kut even voelen" doe mijn benen iets uit elkaar zodat hij er goed bij kan, heb de hele morgen al kriebels in mijn buik.

Maar als hij verder wil gaan stop ik hem, "nee nee" zeg ik "we gaan spullen pakken en naar het naakt strand". We hebben geen idee hoe ver het lopen is, niet dat dat erg is, het is rond de vijfentwintig graden, dus heerlijk. Al vrij snel hebben we het strand gevonden, het is er niet erg druk, hier en daar liggen wat stelletjes.

We zoeken een plek je uit de wind op en een beetje beschut. Sommigen waren met elkaar bezig, anderen lagen te zonnen, het voelde wel lekker zo helemaal naakt. Hij kijkt me bedenkelijk aan en zegt tenslotte: Hij begint bij mijn schouders, het is meer masseren dan insmeren, maar het is heerlijk, ik geniet er van, als hij zo heel mijn rug heeft gedaan, begint hij bij mijn voeten, en zo naar boven.

Met een vinger gaat hij een klein stukje mijn anus in, stil liggen gaat al moeilijk worden. Dan glijdt hij met twee vingers mijn drijf natte kut in, en zijn duim drukt hij in mijn ster. Inmiddels heb ik beide benen opgetrokken en lig ik dus met benen wijd en Remco daar druk bezig. Zal wel geil zijn om dat van een afstand aan te zien. Met mijn bekken lig ik op en neer te gaan op het ritme dat Remco zijn vingers in me stoot.

Zwaar lig ik te hijgen en te kreunen, "ga door. D omgeving kan me niks schelen,ik moet klaarkomen, steeds sneller beweegt hij in mij dan alsof er een explosie plaat vind, barst mijn orgasme los. Luid kreunend en heftig schokkend kom ik klaar, uitgeput blijf ik liggen, met mijn benen wijd uit elkaar. De geiligheid is niet over nu, alleen maar erger geworden. Remco komt naast me liggen en kijkt me liefdevol aan, het enige wat ik tegen hem zeg ; "je moet me neuken, nu", hij zegt "dat kan toch hier niet"?

Met open mond kijkt hij me aan, "dat heb je nog nooit gedaan denk ik "zeg ik, "voorzichtig naar binnen gaan dan"even rustig aan dan neuken, het is lekker strak, ga op me liggen en neuk me". Zijn pik staat keihard stijf dus dat is geen probleem, hij gaat op me liggen, omdat hij mij al klaargemaakt heeft en in mijn kontje zat met zijn duim, ben ik goed nat en staat alles lekker open. Hij komt makkelijk in me, geweldig zoals ik hem in mij voel komen.


Ik had geen geld, Wilma was niet avontuurlijk genoeg om alles achter te laten. Maar wie wil je hebben als net afgestudeerde zonder werkervaring? En dan ook nog met een weinig gangbare studie.

Wilma kon een tijdelijk baantje krijgen bij een hamburgerketen. Ik belandde op het gemeentehuis. Al snel bleek ik toch wat aan mijn studie te hebben: En dat kon ik beter dan de rest van de afdeling. Ze maakten me chef. En dat beviel prima. Twee jaren lang leefden Wilma en ik samen in een goedkope, dubbele kamer van het studentenhuis.

Met een groeiend salaris van mij en haar zuinige levensstijl konden we zo fors sparen. We hadden het nooit gehad over onze relatie, nooit gesproken over een toekomst. Natuurlijk zou ik ooit trouwen. Even natuurlijk ook het vaderschap op me nemen. Ik had er nooit over nagedacht.

Ze was een stuk van mijn leven dat even vanzelfsprekend werd als het ritueel van scheren in de morgen. Seks werd langzaamaan een gewoonte. Net als het gezamenlijk bezoeken van ouders en verjaardagen. We waren een stel, zo bestempelt door onze omgeving en onze handelingen. Het was Wilma, die voorstelde om al dat spaargeld niet te gebruiken voor een andere auto, maar om een huisje te kopen.

Liefst in een nette buurt, met een tuintje. Het zette me aan het denken. De onuitgesproken vraag die uit haar voorstel sprak dreunde mijn hoofd in: En daarmee mezelf vaster verbinden aan Wilma? Wilde ik me binden aan haar? Trouwen zou de logische volgende stap zijn, en daarna kinderen.

Wilde ik dat wel? Was ik daaraan toe? We kochten het huisje, maakten kennis met de buren en verhuisden in een zonnig lenteweekend. Het betekende een opleving voor onze relatie. Elke kamer moest ingewijd worden met een stevige vrijpartij. De zolder, de keuken en zelfs het schuurtje. In de slaapkamer was het oude bed van de vorige bewoners achtergebleven en toen we die weghaalden, na een stoeipartijtje waarbij me ineens opviel hoeveel bruiner Wilma geworden was en hoe goed dat haar stond, zagen we vreemde haken aan de muur.

Wilma bedacht een uitleg daarvoor: Geketend als een zware misdadiger. Ik dacht ineens aan Tanja, aan Alice en knipogend zei ik haar de ogen te sluiten en even te wachten. Gehaast zocht ik touw, een stuk waslijn, iets om mee te binden. Het werden twee stropdassen. Wilma liet zich gewillig aan de polsen vastbinden. De vrijpartij werd een succes, want met haar polsen vast aan de haken kon Wilma niets anders dan ondergaan wat ik haar aandeed.

Ze bleek het geweldig te vinden. Haar gekreun was luider en heftiger dan ooit. Ik zocht en vond een sjaaltje, bond dat voor haar ogen en kreeg als beloning een Wilma die nog heftiger kreunde, wilder haar heupen bewoog op mijn vingers die strelend hun weg zochten. Ze smeekte me zelfs om meer, veel meer.

Ik gaf het haar en genoot van haar kronkelende lijf, haar woeste en wilde smeekbedes. Ik genoot, toen zij, nog stevig vastgebonden en geblinddoekt, mij naar een hoogtepunt pijpte. Ze slikte het door, wat ze anders nooit zou doen. Ik genoot van een sigaretje, terwijl Wilma met haar polsen en enkels gebonden op bed lag.

Zij smeekte om verlossing, ik liet haar kronkelen. Achteraf was Wilma beschaamd. Ze had zich nooit zo mogen laten gaan. De gordijnen waren niet eens opgehangen. Ik glimlachte en zei dat het heerlijk was, dat we dat vaker moesten doen. En we moesten de badkamer nog inwijden. Het leventje hernam zijn gewone gang. Een carrièrestap, van afdelingshoofd naar assistent op de directieverdieping.

Wilma en ik speelden nog wel een paar keer met de haken, maar zo heftig als die eerste keer werd het niet meer. Wilma voelde zich geremd. Ze durfde zich niet zo te laten gaan, dus wilde ze niet meer zo ver gaan als die keer. Het leidde tot woordenwisselingen. Net als mijn carrière. Moest ik echt die lange dagen maken? Ik was toch ambtenaar? Verzekerd van vast werk tot aan het pensioen? Nog een trede hoger op de ladder, waarom?

Het geld is wel prettig, maar je bent 's avonds zo moe. Dat haar carrière mislukte, werd na verloop van tijd ook op mijn bord gelegd. De leuke, frisse, iets te magere en te bleke Wilma verdween langzaam.

Mijn oude ik trouwens ook. We werden ouder, wijzer wellicht. Door alles om ons heen passen wij onszelf iets aan. En Wilma en ik groeiden ook, uit elkaar. Vanaf die zomer werd het mij steeds duidelijker dat mijn leventje met Wilma aan het ophouden was.

Mijn nieuwe leven bestond uit werk, ambitie, carrière. Haar leven stond in het teken van de toekomst als getrouwde vrouw. Ik was toen nog niet toe aan kinderen, zelfs niet aan trouwen. Oude lusten om te experimenteren laaiden weer op, waarbij Wilma steeds pijnlijker de beperkende factor was. Zij wilde gewoon, niet weer dat touw. Buiten in het bos? Wat als iemand langs komt?

Sexy truitjes en open bloesjes maakten plaats voor degelijke blouses en truien. Mijn spijkerbroek werd een driedelig pak. En dan verandert je leven van het stuk ervoor in het stuk dat tijdens heet. Vier jaar lang was ik druk bezig geweest om hoger te klimmen. Politiek maakte dagelijks deel uit van mijn werk. Tenslotte werkte ik als ambtenaar. En politiek maakte ook deel uit van de werkvloer.

Gekonkel en intriges om hogerop te komen, meer in de gunst van de mannen die beslisten over promotie en salarisschalen. En ineens had ik er genoeg van. Een headhunter van een lokaal bedrijf zocht een assistent voor de directie. Niet de eerste keer dat me dat gebeurde, maar deze keer luisterde ik. Een baan met promotiekansen op een stoel aan de grote tafel.

Het was erg verleidelijk om nu de overstap te maken naar het bedrijfsleven. Ik accepteerde een rondleiding als deel van de verleidingspoging door de headhunter. Het pand was indrukwekkend met een ruime parkeerplaats, grote entree en keurige inrichting. Het meisje achter de receptie was jong, blond en duidelijk geselecteerd op uiterlijk.

De manager personeelszaken viste me op en leidde me via de lift naar de bovenste verdieping. Hij leidde me naar een klein, maar luxueus ingericht kantoor. Twee jonge vrouwen zaten aan het tafeltje te praten. Ze stonden haastig op en snelden weg, maar niet voordat ze een indruk van verleidelijke schoonheid hadden achtergelaten. Ik begon zin te krijgen het aanbod te accepteren.

De rondleiding voerde langs diverse afdelingen, waar ik een korte uitleg kreeg over hoe van geld nog meer geld werd gemaakt. Wat opviel was de rust, de kalme haast waarmee men werkte en vooral de aantrekkelijke jongedames. Vergeleken met de vrouwen die op mijn afdeling werkten, eigenlijk de meeste vrouwen die ik als ambtenaar tegenkwam, waren dit prinsesjes, godinnen en elfjes. Ze leken allemaal jong, verleidelijk, knap, aantrekkelijk, sensueel en terwijl ik naar huis reed besloot ik ja te zeggen.

Wilma was het niet eens met mijn beslissing. Ook al leverde het een flink hoger salaris op, met een auto van de zaak erbij. Het zouden wel nog langere dagen worden, met vergaderingen die tot 's avonds laat duurden en veel stress. En het was natuurlijk niet zo'n vaste positie als een baan als ambtenaar. Het leek me verstandig niets te zeggen over de godinnen en elfjes op de werkvloer van mijn nieuwe werkkring.

Mijn baas was ook niet blij, probeerde nog heel even mij over te halen toch te blijven, maar kon niets concreets bieden. Twee maanden later stapte ik mijn nieuwe kantoor in. De vrouw stond met de rug naar de deur, licht gebogen over het bureau. Dat het een vrouw was, kon zelfs een blinde zien. Zwart haar, paardenstaart tot ver op de rug. Een rok waarin haar billen heerlijk rond en stevig leken. De deur viel open tegen een kast en ze draaide zich wat verschrikt om.

Ik slikte, voelde me ineens weer een schooljongen die voor het eerst de moed verzameld heeft om het mooiste meisje uit de klas ten dans te vragen. Ze begroette me met een stem die mijn hart tot stoommachine omtoverde.

Een lieflijke streling, waarbij de grond onder mijn voeten erg week werd. Ze noemde haar naam, Eline. Ze was mijn secretaresse en legde vast wat spulletjes klaar. Het duurde tot in de middag voor ik mezelf genoeg onder controle had om nader kennis te maken met deze prachtige schepping der natuur.

Ondertussen moest wel gewerkt worden. Als deel van het inwijdingsprogramma kreeg ik een hernieuwde rondleiding. Nu om handjes te schudden en te horen hoe diverse afdelingen functioneerden. Ik kwam nog een paar jongedames tegen die meer geschikt leken als fotomodel dan als financiële en organisatorische experts. Eline maakte me heel snel en heel kundig duidelijk dat onze relatie niet verder zou gaan dan die tussen baas en secretaresse.

De foto van een gespierde jongeman met bokshandschoenen en een foto van een aantrekkelijke vrouw maakten dat al duidelijk. Haar collega, die voor mijn collega werkte, gniffelde toen ze naar het toilet was. Het ijs brak met een krakende lach. Eline kon er ook om lachen. Mijn leven stond voorlopig in het teken van inwerken. En doorwerken, want er was veel te doen.

Samen met Eline bracht ik vele uren op het kantoortje door. Ik kwam onder de indruk van haar kennis van het bedrijf. Het hielp me om snel wegwijs te worden. En dat leverde een teleurstelling op. Ook hier was gekonkel, ook hier waren de intriges. En Wilma kreeg gelijk: Na een paar maanden voelde ik me redelijk ingewerkt.

Daarbij was ik ook nog vers genoeg om diverse zwakke plekken in de organisatie aan te wijzen. De directie keek niet blij tijdens mijn rapportage, maar complimenteerde me wel met de grondigheid ervan. Een aantal aanbevelingen werden overgenomen en plots was ik in het bedrijf een bekende en geprezen naam. Trots als een pauw reed ik naar huis. Om daar opgewacht te worden door Wilma, die mijn humeur met een paar woorden deed omslaan naar een koele afstandelijkheid.

Een tweede signaal voor mij dat Wilma en ik niet de rest van ons leven bij elkaar zouden horen. Al die maanden van hard werken. Het resulteerde in een welgemeende lofzang op kantoor. En een vrouw thuis die niet wilde, of kon begrijpen waarom dat zo belangrijk voor me was. Waar waren mijn idealen als wereldverbeteraar gebleven? Had ik mijn ziel verkocht voor een auto van de zaak? Nee, mijn idealen waren niet verkocht, slechts ondergesneeuwd door ambitie.

Blinde ambitie, leek het. Geen oog voor het thuisfront, want ik moest een organisatie verbeteren. Zorgen dat het bedrijf ook in de toekomst geld bleef verdienen. Liefst met zo min mogelijk mensen, tegen zo laag mogelijke kosten.

Productiviteit, doelstellingen en rendement. Zonder die drie had ik geen auto van de zaak, had ik geen salaris en kon ik niks nada noppes verbeteren aan een verrotte wereld.

Wilma begreep dat niet. Wilma dacht nog steeds als een studente, die meende dat met een protestmars de wereld zou luisteren naar wijze argumenten die door jonge mensen op een bierviltje in het café waren geschreven.

Hoe kon ik haar overtuigen? En ook, zag ik, alles wat ik aan haar aantrekkelijk vond leek verdwenen. Haar magere lijf was gevuld geworden. Haar bleke huid gebruind door de zonnebank. Haar geest afgestompt door jarenlang eenvoudige baantjes, soaps tijdens het strijken en quizzen tijdens het koken. Al tijden niet meer, besefte ik met een schok.

Wanneer was Wilma opgehouden met lachen? Door mij en mijn ambitie? Wanneer hadden we trouwens voor het laatst echt lekker gevreeën? De volgende dag op kantoor zweefden de gedachten nog door mijn hoofd.

Iets was niet goed, ergens zat een fout. Een relatie moest vol spanning en geluk zitten. Geen moeizaam samenleven, maar spetterend en knetterend. In de afgelopen jaren was ik steeds vaker laat thuis gekomen van het werk.

Omdat er zoveel te doen was, hield ik me voor. Maar een klein stemmetje in mijn hoofd mompelde iets over weglopen, verschuilen. Eline merkte dat me iets dwars zat. Natuurlijk, na maanden van intensief samenwerken kenden we elkaar behoorlijk. Ze zette zich zoals elke ochtend op de stoel voor mijn bureau. Met haar lichte ogen schatte ze mijn humeur en mikte toen de agenda en de stapel papieren op de grond naast haar.

Zo lukt het toch niet om te werken. Ik moest het kwijt, Eline was niet alleen in de buurt, ze was ook een prima luisteraar en had een goed verstand. Dus gooide ik alles eruit, vanaf dat ik Wilma leerde kennen tot die vorige avond waarin ze mijn goede humeur teniet deed met haar ijzige desinteresse. De lunch sloegen we over, Eline had haar jasje uitgedaan en we waren op het bankje naast de deur terecht gekomen.

Knieën tegen elkaar aan, half gedraaid om elkaar in de ogen te kijken. Aan het einde van mijn verhaal knikte ze. Ze keek op de klok, kuste me vol op mijn mond en pakte haar jasje op. Ik denk wel even na over je verhaal. Ga jij maar aan het werk. Een paar uur later kwam ze terug. Werk bleek een goede afleiding te zijn en de stapel papier was behoorlijk geslonken.

Ik keek gemaakt boos naar haar en mompelde toen iets als 'ja baas' tegen haar. Niet hier, maar thuis. Karin is mijn slavin. En ik werk heel graag voor je. Ik doe alles voor je, want je bent een goede baas en een lieve man. Als ik niet lesbisch zou zijn, zouden we allang seks gehad hebben.

Karin doet alles wat ik wil, hoe ik het wil en wanneer ik het wil. Ze heeft niets te vertellen. Geen eigen wil, geen vrije keuze. En ze vindt het heerlijk. Hoe kon iemand het fijn vinden om niets zelf te mogen beslissen? Je bent een egoïst en je bent een typische man. Dat je man bent, vergeef ik je wel, maar aan dat egoïsme moeten we wat doen.

Eline leek anders nu. Ik keek en zag een vrouw die gewend was haar zin te krijgen. Niet omdat ze een verwend mooi krengetje zou zijn, maar gewoon omdat een leider was. Iemand die alleen al door houding en oogopslag de gehoorzaamheid afdwingt. Ik probeerde me haar in een strak lederen outfit te zien.

En probeerde daarna meteen dat beeld te vergeten, teveel afleiding. Dat geloofde ik niet. En tegelijk ook wel. Ik had haar vriendin wel eens ontmoet, een knappe vrouw met een aantrekkelijk stel hersens. Ze leek weg te smelten zodra Eline de ruimte inkwam. Ze haalde me weer bij de les. En voor je een poging gaat doen, vraag jezelf eerst eens af of je dat wel wilt.

En als je dat niet wilt, zet er dan zo snel mogelijk een punt achter. Nu is Wilma nog jong genoeg om een andere, betere vent te vinden. Waarom zei ze dat niet? Echt praten, alles vertellen wat je mij vertelde. Alleen dan heb je een kans dat ze een nieuwe start met je wil. Volgens haar moest alles van mij afkomen? Ik stopte Eline in een zin. Ik weet dat mijn verhaal alleen mijn kant is, maar daar zitten genoeg punten in waarin Wilma niet goed zit.

En hoe gekleurd ik ook mag vertellen, onze moeizame relatie is niet alleen aan mij te wijten. Dus geen gepraat over wat ik allemaal moet doen om een kans te verdienen, niet zonder ook Wilma's kant mee te nemen. Wat zij moet doen om die kans te krijgen. Alles komt neer op praten. Alleen dan kun je de beslissing nemen. Want hoe lang kennen jullie elkaar nu? Hoe oud was je ook alweer? En ja, ik weet er een boel van hoor. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik twaalf was.

Mijn oom en tante gingen een jaar later uit elkaar, mijn neefje was toen negen. Ik voelde eigenlijk altijd al meer voor meisjes dan jongens. Maar pas nadat ik zelf ook een nare ervaring had heb ik ze buiten de deur gezet.

Jou vind ik erg aardig. Zei ik toch al. En waarom praten we ineens zo over mij? In plaats van een Eline die mij met strenge stem en ogen de les las over mijn relatie, kreeg ik een Eline die wat schuw vertelde over zaken die duidelijk erg privé waren.

We vielen even stil. Als Karin dit hoort is al mijn gezag weg. Ik voelde me zo prettig vertrouwt en veilig en klein bij haar. Heb ik bij jou ook. Jouw ogen dwingen ook. Misschien dat ik daarom alles voor je doe? De reden, Eline, dat ik hier een baasje ben. Je bent een dominant. Dat is iets anders. Kijk naar mij, loop ik in een leren pakje rond? Het gesprek met Eline leek meer vragen op te roepen dan te beantwoorden. Nog meer om over na te denken. Wat me het meeste stak waren twee opmerking van haar.

En wat was een dominant nu precies? Eline was er een, zoveel had ik wel begrepen. Hoewel, meiske, slechts een paar jaar jonger dan ik en helemaal vrouw. Verrot jammer dat ze voor mij geen uitzondering wilde maken. Het was voor niet voor het eerst dat ik bloot stond aan verleiding, maar wel de eerste keer dat ik toe wilde geven.

Na het diner vroeg ik Wilma wat ze gedaan had die dag. Wat beduusd door mijn plotselinge interesse mompelde ze wat over haar baantje als telefoniste en de was die ze gedaan had. Ik wilde vertellen over het gesprek met Eline, als opstapje om over ons te praten. We kwamen er niet aan toe, de telefoon rinkelde en daarna was het moment weg. Op het internet zocht ik naar alles wat met dominant zijn te maken kon hebben. En dat waren vooral plaatjes.

Van vrouwen die naakt en geboeid tentoongesteld werden tot strenge meesteressen die met knallende zweep hun tenen lieten kussen.

Vooroordelen, noemde Eline het. Sommige van die vooroordelen waren prachtig en zeer opwindend geketend. Leuke plaatjes, maar geen informatie waar ik wat aan had. De volgende ochtend op kantoor kwam Eline zoals gebruikelijk weer op de stoel voor het bureau zitten.

Ze mikte de agenda op het tafelblad en glimlachte. Veel gezocht, maar niets gevonden waar ik wat aan heb. Wel een boel leuke plaatjes, maar geen informatie. Had ik al eens gezegd dat je een slimme meid bent? Eline trok een denkrimpel. En Karin weet ook een boel te vinden. Maar ze blijft nog wel mens hoor. Zullen we eerst maar de post doen? Ik probeerde haar te betrekken bij mijn werk, door te vertellen en uit te leggen. Ik wilde praten, niet alleen over de een of andere soapster, maar over ons, de toekomst, de wereld, alles.

Ik wilde weten of ik de oude Wilma terug kon krijgen, of Wilma genoegen kon nemen met de nieuwe Robert. In de weken die volgden probeerde ik uit te vinden wat ik wilde. Ik had zoveel aangenomen, zo weinig geluisterd. Langzaam ontdooide ze iets, vertelde wat uitgebreider over haar baantje. Het interesseerde me niet, maar ik luisterde. Ze vertelde stukje bij beetje wat haar bezig hield.

In een ding had ik gelijk. Ze was altijd een studente gebleven, met romantische idealen en een wereldbeeld dat nog niet kapotgeslagen was door de ruwe werkelijkheid van alledag. De relatie met Eline veranderde ook. Ik flirtte altijd al graag, voelde me graag populair en aanbeden door anderen. Maar nu kon ik openlijke pogingen doen Eline te verleiden, omdat ik wist dat het toch nooit zou gebeuren.

En Eline lachte, pareerde en snoerde me de mond als ik te dichtbij kwam. We werden vrienden, waardoor een hele wereld voor me openging. Ze vertelde over haarzelf, over Karin en hoe zij leefden. Over uitgaan in een bar met anderen die hetzelfde leefden.

Eline maakte me wegwijs, bezorgde me informatie. Ik begreep wat een dominant was. Een man, of een vrouw natuurlijk, die graag de controle heeft, de baas speelt, de regels stelt. Een onderdanige, als tegenhanger, wilde die controle juist uit handen geven, regels opgelegd krijgen. Straf en beloning waren meestal gelardeerd met seksuele handelingen. Je kon af en toe een sessie doen, een spel spelen dat alleen een middag of een avond duurde. Hoe meer ik leerde, hoe interessanter ik het vond, hoe meer ik zelf mee wilde doen.

Ik vertelde Eline over Tanja en Alice. Ik vertelde over diefje met verlos, 's avonds op het schoolplein. Zij vertelde dat zij dat vroeger ook speelde; en net als ik genoot ze stiekem van een meisje dat geboeid aan een paal stond. Heel voorzichtig probeerde ik Wilma zichzelf weer te laten ontdekken. We gingen vaker uit, naar films en theater. Daarvoor moest ze mooie kleren aan en ik kwam bij het winkelen steevast met sexy kleren aanzetten die net een maat te klein waren. Ik installeerde weer dat oude schietspel, waar we vroeger zoveel uren spelplezier mee hadden beleefd.

Met de hulp van de jongens op de automatiseringsafdeling knoopte ik thuis een netwerkje in elkaar. Ik oogstte succes, want Wilma lachte soms weer.

En ze lette iets meer op haar gewicht. Eline schudde haar hoofd. Als ik met Wilma verder wil, wil ik dat met de oude Wilma. En zo niet, dan ziet ze er een stuk aantrekkelijker uit voor een andere vent. Ik kan nu wel verzuchten dat ik had moeten luisteren, maar zoals Eline al zei: Toch werkte mijn methode. Wilma ging op dieet. Ze ging ook mee op mijn wekelijkse avondje in het fitnesscentrum. Elke avond dat ik op tijd naar huis kon, ging ik ook op tijd.

Over mijn werk, haar baantje, onze gebeurtenissen. Het leek goed te gaan, helemaal toen Wilma me vroeg of ik die oude en roestige haken achter het bed niet eens zou vervangen door nieuwe.

Ik spoedde me naar de bouwmarkt, en daarna gelijk door naar een seksshop om wat betere spullen te kopen dan een ouwe stropdas of een sjaaltje. Mijn mond viel open van alles wat daar uitgestald lag en gewoon te koop was. Ze wilde het wel weer eens proberen, zei ze plots terwijl we aan het toetje zaten. Wilma had me speciaal gevraagd op tijd thuis te komen. Ik moest een vergadering verzetten, een belangrijke, maar dat kon me niet zo heel veel schelen.

Thuisgekomen was het huis bijna donker. Slechts een paar kaarsen stonden op tafel, zodat ik bijna struikelde over het vloerkleed.

Ik liet me daardoor mijn humeur niet bederven. Wilma zag er heel goed uit. Een lange jurk, die liet zien dat haar dieet al wat succes had. Haar haren netjes geborsteld en in model gebracht, make-up met zorg aangebracht. Ze had er werk van gemaakt. Zelfs op haar best kon ze niet tippen aan Eline, maar deze vrouw was bereikbaar. Sterker, ik had haar al. En wat ik had was helemaal zo slecht nog niet. Ik probeerde me ook op mijn best te gedragen, met complimentjes en flirtende opmerkingen.

Het etentje was perfect. Geef me een paar minuten. Te snel waren de borden en schalen in de afwasmachine gestopt. Ongedurig rookte ik een sigaret en bladerde snel door de krant. Vier minuten later liep ik de trap op richting slaapkamer.

De trap was donker, de overloop ook. Het raampje boven de slaapkamerdeur liet een flakkerend licht zien. Kaarsen, bedacht ik me. Ik kuchte even, als een seintje, en opende langzaam de deur. Wilma lag geheel gekleed op bed, haar armen boven haar hoofd en de benen in een bevallige hoek.

Ze had de blinddoek omgedaan en naast haar lagen de spullen die ik gekocht had. Twee stel handboeien en wat leren riemen, een dildo op batterijen en een klein zweepje. Ze had zelf nog een rol touw ernaast gelegd, zacht en dik. Ze was gespannen, dat kon ik zelfs in het schaarse licht zien.

Ik besefte dat het voor haar een hele opgave moest zijn, om dat te doen wat ze zo onprettig vond. Ik wilde voorzichtig zijn, langzaam aan en zeker niet te snel te wild te ver. Snel schoot ik uit mijn kleren.

Ik mikte ze in een hoek en tikte zachtjes tegen haar been. Ik streelde langzaam haar lichaam, waardoor ze rilde.

Met een zachte veeg van een hand liet ik haar schouderbandjes over haar bovenarmen glijden. Haar jurk zakte wat af en onthulde een donkere beha. Weer een veeg en de bandjes vielen over haar handen en bungelden op haar heupen.

De jurk bleef half steken op haar borsten. Ze zag er ongewoon heerlijk uit. Bijna net zo verleidelijk als de eerste keren dat we elkaar beminden.

Met zachte klikjes vielen de handboeien dicht, zodat haar polsen achter haar rug vast zaten. Mijn vingers en handen zochten hun weg over haar lichaam.

Zacht strelend, plagend knijpend en hier en daar een kras met mijn nagels. Wilma's ademhaling werd dieper. Plots, met een stevige ruk, trok ik de jurk over haar heupen naar haar enkels. Een trillende zucht ontsnapte haar. Mijn handen verkenden de stof van haar beha, de rondingen van haar billen. Meer zuchten, terwijl mijn handen langzaam haar lijf beroerden. Ik duwde op haar schouders, dwong haar teder maar beslist door de knieën. Ergens in mijn hoofd splitste mijn geest zich. Een deel richtte zich op Wilma, haar genot gevend met handen en vingers.

Het andere deel dacht aan alles wat Eline me verteld had, wat ze had laten zien en lezen. Stap voor stap, zei dat deel, langzaam en teder, maar tegelijk ook beslist en zonder ruimte te laten voor bedenkingen.

Verleiden, steeds een drempeltje over, steeds een stapje verder. Wilma voelde mijn stijve opwinding en opende haar mond. Voorzichtig likte en sabbelde ze. Een hand van mij woelde door haar haren, bepaalde het tempo en de diepte.

De andere zocht steun tegen het kastje aan de muur. Mijn ogen gesloten, genietend van Wilma's tong en lippen. Ik liet merken dat het me opwond, met zachte kreuntjes en een diepere ademhaling. Ze versnelde, sneller en sneller tot ik met een grom het onvermijdelijke niet langer kon uitstellen. Even aarzelde ze, maar slikte toen dapper.

Het gedeelte van mijn geest dat gericht was op kennis, op het uitvoeren van alles wat ik gezien had, dat gedeelte sprak en nam de regie over. Beloning was nu aan de orde.

Ik liet Wilma overeind komen en klikte de handboeien los. Langzaam vielen haar handen langs haar zijde. Even langzaam draaide ik haar rond en trok haar beha los.

Als een blad in een herfstwind dwarrelde het omlaag. Haar slip volgde, iets langzamer over haar dijen tot die op haar enkels lag. Ik duwde haar voorover, zodat ze op bed viel. Ik nam het rolletje touw en knoopte haastig haar polsen aan de haken vast. Nu kon ik goed zien dat haar dieet vruchten had afgeworpen.

Met een glimlach kroop ik op bed, plantte mijn knieën tussen haar benen en duwde die opzij. Wijdbeens lag ze nu, open om mij te ontvangen. Ik boog me over haar heen en likte haar tepels.

Bijna meteen reageerde Wilma met een zacht protest. Vroeger protesteerde ze om mij aan te moedigen, nu weer? Ik verhevigde mijn aanval en Wilma probeerde weg te draaien. Mijn vingers mengden zich in de strijd, traag en martelend en haar protesten die niet gemeend waren negerend. Ik genoot van haar genot, haar gekronkel en zacht protest die me zeiden dat ze meer wilde.

Tijd voor een volgende stap. Mijn mond zakte naar haar buik, mijn vingers volgden een tel later. Haar navel werd omsingeld, aangevallen en veroverd. Verder naar beneden, kriebelende haartjes in mijn neus die ik negeerde. Mijn tong streelde haar dijen, steeds dichter bij het centrum. Ze probeerde haar benen bij elkaar te doen, te verhinderen wat ongetwijfeld ging komen. Zonder succes, mijn lichaam hield haar benen uiteen, mijn vingers streelden en grepen, mijn tong likte en sabbelde.

Ze schokte, draaide en sloeg met haar heupen en nu leken haar protesten gemeend te zijn. Ik negeerde ze, werkte sneller en harder. Haar protesten werden met meer kermen uitgeperst, tussen hijgende ademstoten door.

Plots verstijfde ze en slaakte een lange kreet. Mijn eigen opwinding had nauwelijks geleden. Met een paar ferme handbewegingen maakte ik het leed helemaal ongedaan. Stijf en stram bukte ik me weer over haar heen. Langzaam dit keer, maar met ongenaakbare beslistheid. Wilma hijgde, kermde en kreunde. Eerst traag, voorzichtig, maar steeds harder en dieper stootte ik. Elke seconde nam haar passieve houding af, met elke stoot bewogen haar heupen meer mee, vingen op en duwden terug. Een wals, een tango, een dans van samen heen en weer, in en uit, dieper en sneller en dansend bereden we de toppen van de wereld.

Ze brak met grommen en snauwen, in duizenden stukken die Wilma en mij uitgeput terug op bed wierpen. De klok op het nachtkastje vertelde me dat slechts een half uur geleden ik met stille tred de slaapkamer inliep. Het leek langer, een eeuwigheid. Ik maakte Wilma los, schoof haar blinddoek van haar hoofd en kuste haar. Ze kuste me terug, sloeg haar armen om me heen en trok me op haar. Zo durf ik het wel vaker. Zelfs een vierde was mogelijk, vermoedde ik.

Ik maakte me los en stapte uit bed. Wilma lag op bed, ogen gesloten en haar rustige ademhaling deed me glimlachen. Zo zachtjes mogelijk zette ik de glazen op het kastje en trok een deken over haar heen. Ze murmelde even, maar werd niet wakker. Op mijn tenen keerde ik terug naar de woonkamer, deed het rondje om alles af te sluiten en sloop terug. Het bed kraakte nauwelijks toen ik me naast haar legde, de deken over mezelf trok en een kus op haar arm drukte.

Eline zag meteen dat iets veranderd was. Ze glimlachte schalks, om half negen al, en zette een mok koffie voor me neer. Ze glimlachte met een twinkeling in haar ogen.

Ik glimlachte, stak een sigaret op en wenkte haar naar het bankje. Het spijt me chef, zal het nooit meer doen chef. Het moet zo langzaam. Misschien moest ik maar eens luisteren naar mijn secretaresse. Ik bracht een bloemetje mee, wat me de opmerking opleverde dat ik zeker een beloning wilde. Ik knikte met een knipoog.

Wilma knipoogde terug en duwde me op de bank. Zonder omhaal haalde ze mijn riem los en boog zich over mijn liezen. Die keer slikte ze niet, maar greep een leeg koffiekopje van tafel. Het gaf niks; dat ze weer ondeugend werd was belangrijker. Eline nodigde me uit voor de verjaardag van Karin. Omdat we ook vrienden waren. Ik greep meteen de telefoon om Wilma de agenda te laten pakken, maar Eline hield me tegen. Het is een speciale avond. Zo snel haar stemming omsloeg, dat was ik niet gewend.

Als ik al eens iets te ver ging, liet ze me dat met een glimlach en een scherp woord weten. Er moest iets zijn. Tijd dat ik het luisterende oor ging bieden? Ik schoof het terzijde, als iets voor later. Eerst dat rapport afmaken. Vijf uur, einde werkdag. Eline verscheen in de deuropening en wenste me een fijne avond. Ze leek me kortaf, maar ik was te druk met het rapport om te reageren. Ik wuifde, wenste hetzelfde terug. Pas om tien uur 's avonds kon ik de pc afsluiten.

Even uitrekken en dan naar huis. Morgen zou Eline het redigeerwerk wel doen. Als ik een notitie op haar bureau legde, kon ze daar gelijk na de post aan beginnen. Er lagen memoblokjes in haar lade.

De tweede lade was een puinhoop. Zo kende ik Eline niet; haar bureau was altijd pijnlijk netjes opgeruimd. Ik keek eens tussen de stapel papieren en vond een groen gekleurd vel. Mintgroen, met een geurtje. In sierlijke letters stond daar een gedicht op. Een liefdesgedicht, waarbij me opviel dat het ondertekend was door eline. Met een kleine letter. Ik schaamde me, dit was een persoonlijk stuk en ik grasduinde in persoonlijke spullen.

De hele weg naar huis dacht ik over die kleine letter na. In sm-kringen duidde je daarmee jezelf als onderdanig aan. En Eline was een meesteres, een hoofdletter. De schaamte maakte plaats voor nieuwsgierigheid. Voor wie was dat gedicht bestemd? Eline was weer haar opgewekte, vrolijke zelf toen ze de volgende ochtend om iets over half negen met koffie en de post mijn kantoor binnenstapte.

Ze had mijn notitie gevonden en al ruimte in haar agenda gemaakt. Met mijn taalgebruik, zo grapte ze, mocht ik blij zijn als het om vijf uur klaar was. De vergadering begon om twee uur. Vertaald in serieus werk schatte ik dat ik het rapport ingebonden en in de juiste aantallen voor de lunch op mijn bureau had. Ik zei niets over het gedicht, niets over de puzzel waarom zij haar naam met een kleine letter zou schrijven.

Wel vroeg ik hoe haar avond was geweest. Ik had de rapporten inderdaad voor de lunch. Er zat een kaartje bij, waarop in sierlijke letters een uitnodiging stond. Voor de verjaardag van karin. Kleine letter, dus voor ingewijden concludeerde ik.

Ik vroeg of ik nog iets speciaals aanmoest. En wat haar slavin, ik gebruikte dat woord express, op het verlanglijstje had staan. Eline kleurde iets en mompelde dat ik rode rozen moest meebrengen. En gewoon een net pak aan. Na de vrijpartij die Wilma en ik bij het kaarslicht hadden, leek ze weer wat losgekomen te zijn. En tegelijk was er iets zichtbaar wat ze niet vertelde.

Ik wilde het weten, maar wachtte af tot zij ermee kwam. We waren in een fase waarin we voorzichtig weer meer van onszelf blootgaven. Meer praten betekende nog niet dat alles weer goed liep. Maar als hij verder wil gaan stop ik hem, "nee nee" zeg ik "we gaan spullen pakken en naar het naakt strand".

We hebben geen idee hoe ver het lopen is, niet dat dat erg is, het is rond de vijfentwintig graden, dus heerlijk. Al vrij snel hebben we het strand gevonden, het is er niet erg druk, hier en daar liggen wat stelletjes. We zoeken een plek je uit de wind op en een beetje beschut. Sommigen waren met elkaar bezig, anderen lagen te zonnen, het voelde wel lekker zo helemaal naakt. Hij kijkt me bedenkelijk aan en zegt tenslotte: Hij begint bij mijn schouders, het is meer masseren dan insmeren, maar het is heerlijk, ik geniet er van, als hij zo heel mijn rug heeft gedaan, begint hij bij mijn voeten, en zo naar boven.

Met een vinger gaat hij een klein stukje mijn anus in, stil liggen gaat al moeilijk worden. Dan glijdt hij met twee vingers mijn drijf natte kut in, en zijn duim drukt hij in mijn ster. Inmiddels heb ik beide benen opgetrokken en lig ik dus met benen wijd en Remco daar druk bezig. Zal wel geil zijn om dat van een afstand aan te zien.

Met mijn bekken lig ik op en neer te gaan op het ritme dat Remco zijn vingers in me stoot. Zwaar lig ik te hijgen en te kreunen, "ga door. D omgeving kan me niks schelen,ik moet klaarkomen, steeds sneller beweegt hij in mij dan alsof er een explosie plaat vind, barst mijn orgasme los.

Luid kreunend en heftig schokkend kom ik klaar, uitgeput blijf ik liggen, met mijn benen wijd uit elkaar. De geiligheid is niet over nu, alleen maar erger geworden. Remco komt naast me liggen en kijkt me liefdevol aan, het enige wat ik tegen hem zeg ; "je moet me neuken, nu", hij zegt "dat kan toch hier niet"? Met open mond kijkt hij me aan, "dat heb je nog nooit gedaan denk ik "zeg ik, "voorzichtig naar binnen gaan dan"even rustig aan dan neuken, het is lekker strak, ga op me liggen en neuk me".

Zijn pik staat keihard stijf dus dat is geen probleem, hij gaat op me liggen, omdat hij mij al klaargemaakt heeft en in mijn kontje zat met zijn duim, ben ik goed nat en staat alles lekker open. Hij komt makkelijk in me, geweldig zoals ik hem in mij voel komen. Dit is geil, op het strand, waar je gezien en bekeken kan worden, heerlijk in mijn kont geneukt worden. Stop een vinger een klein stukje in mijn kut, door het dunnen wandje voel ik zijn harde pik in mij zitten. Heerlijk, de geile neukstaaf van mijn zoon diep in mij, we zijn beide nu zo vreselijk geil.

Zonder enige schaamte ligt hij nu zijn moeder te neuken op het strand. Ik bewerk mijn klit en mijn eerste orgasme giert door mijn lijf, voel het kutgeil over mijn hand lopen. Remco gaat rustig door met in mij te stoten, heerlijk diep zit hij in mij, zeg tegen hem "af en toe moet je even stil liggen, zodat je niet snel klaarkomt" Hij fluistert nu steeds geilere praat in mijn oor. Hij heeft een heerlijk constant neuk tempo, als een heipaal voel ik hem steeds in mij stoten. Ik vinger en speel met mijn klit, die steeds groter wordt.

Weet niet hoe lang we geneukt hebben ondertussen, maar roep naar hem, "neuk me nu hard en diep en spuit me vol". Als ik nu klaar ga komen weet ik dat het heftig zal zijn, en ik denk hetzelfde voor Remco.

Aan zijn ademhaling merk ik dat hij ook bijna komt. Dan voel ik de eerste straal sperma in mij, een laatste kneep in mijn klit en ik kom ook. Wat er gebeurt, en op welke manier weet ik niet precies meer, maar ik voel onophoudelijke stralen sperma in me. Remco heeft me stevig vast zodat hij op me kan blijven liggen, en belangrijker in me kan blijven. Dit is neuken en klaarkomen op zijn allerbest, als na een poosje Remco van me afrolt, en naast me komt liggen zegt hij ; "nooit geweten dat sex zo geweldig lekker kan zijn".

Je hebt vannacht moeten beloven dat je me twee keer per dag vol spuit en dit was de eerste keer. Het is ondertussen wel erg nat onder mij geworden, er is veel geil uit mijn kut gekomen en er loopt ook zaad van Remco uit mijn kont. Als ik op sta merk ik dat ik niet zo stevig op mijn benen sta, als ik rond om mij heen kijk, zijn er verschillende stelletjes, die lachend naar ons kijken, en twee zijn er die hun duim opsteken. Tegen Remco zeg ik "ik denk dat we wel een heftige life show hebben gegeven".

Maar voel me toch een beetje ongemakkelijk, dat wij nu en op deze manier de aandacht hebben.

.



Nl sex wat stoppen vrouwen in hun kut

  • Ik had haar vriendin wel eens ontmoet, een knappe vrouw met een aantrekkelijk stel hersens.
  • GRATIS PLAS BEHAARDE OUDE KUT
  • 954



Meidensex gratis sex venlo


Hoewel, meiske, slechts een paar jaar jonger dan ik en helemaal vrouw. Verrot jammer dat ze voor mij geen uitzondering wilde maken. Het was voor niet voor het eerst dat ik bloot stond aan verleiding, maar wel de eerste keer dat ik toe wilde geven. Na het diner vroeg ik Wilma wat ze gedaan had die dag. Wat beduusd door mijn plotselinge interesse mompelde ze wat over haar baantje als telefoniste en de was die ze gedaan had. Ik wilde vertellen over het gesprek met Eline, als opstapje om over ons te praten.

We kwamen er niet aan toe, de telefoon rinkelde en daarna was het moment weg. Op het internet zocht ik naar alles wat met dominant zijn te maken kon hebben. En dat waren vooral plaatjes. Van vrouwen die naakt en geboeid tentoongesteld werden tot strenge meesteressen die met knallende zweep hun tenen lieten kussen.

Vooroordelen, noemde Eline het. Sommige van die vooroordelen waren prachtig en zeer opwindend geketend. Leuke plaatjes, maar geen informatie waar ik wat aan had.

De volgende ochtend op kantoor kwam Eline zoals gebruikelijk weer op de stoel voor het bureau zitten. Ze mikte de agenda op het tafelblad en glimlachte.

Veel gezocht, maar niets gevonden waar ik wat aan heb. Wel een boel leuke plaatjes, maar geen informatie. Had ik al eens gezegd dat je een slimme meid bent? Eline trok een denkrimpel. En Karin weet ook een boel te vinden. Maar ze blijft nog wel mens hoor. Zullen we eerst maar de post doen? Ik probeerde haar te betrekken bij mijn werk, door te vertellen en uit te leggen. Ik wilde praten, niet alleen over de een of andere soapster, maar over ons, de toekomst, de wereld, alles.

Ik wilde weten of ik de oude Wilma terug kon krijgen, of Wilma genoegen kon nemen met de nieuwe Robert. In de weken die volgden probeerde ik uit te vinden wat ik wilde. Ik had zoveel aangenomen, zo weinig geluisterd. Langzaam ontdooide ze iets, vertelde wat uitgebreider over haar baantje. Het interesseerde me niet, maar ik luisterde.

Ze vertelde stukje bij beetje wat haar bezig hield. In een ding had ik gelijk. Ze was altijd een studente gebleven, met romantische idealen en een wereldbeeld dat nog niet kapotgeslagen was door de ruwe werkelijkheid van alledag. De relatie met Eline veranderde ook. Ik flirtte altijd al graag, voelde me graag populair en aanbeden door anderen. Maar nu kon ik openlijke pogingen doen Eline te verleiden, omdat ik wist dat het toch nooit zou gebeuren. En Eline lachte, pareerde en snoerde me de mond als ik te dichtbij kwam.

We werden vrienden, waardoor een hele wereld voor me openging. Ze vertelde over haarzelf, over Karin en hoe zij leefden. Over uitgaan in een bar met anderen die hetzelfde leefden. Eline maakte me wegwijs, bezorgde me informatie.

Ik begreep wat een dominant was. Een man, of een vrouw natuurlijk, die graag de controle heeft, de baas speelt, de regels stelt. Een onderdanige, als tegenhanger, wilde die controle juist uit handen geven, regels opgelegd krijgen. Straf en beloning waren meestal gelardeerd met seksuele handelingen.

Je kon af en toe een sessie doen, een spel spelen dat alleen een middag of een avond duurde. Hoe meer ik leerde, hoe interessanter ik het vond, hoe meer ik zelf mee wilde doen. Ik vertelde Eline over Tanja en Alice. Ik vertelde over diefje met verlos, 's avonds op het schoolplein. Zij vertelde dat zij dat vroeger ook speelde; en net als ik genoot ze stiekem van een meisje dat geboeid aan een paal stond.

Heel voorzichtig probeerde ik Wilma zichzelf weer te laten ontdekken. We gingen vaker uit, naar films en theater. Daarvoor moest ze mooie kleren aan en ik kwam bij het winkelen steevast met sexy kleren aanzetten die net een maat te klein waren.

Ik installeerde weer dat oude schietspel, waar we vroeger zoveel uren spelplezier mee hadden beleefd. Met de hulp van de jongens op de automatiseringsafdeling knoopte ik thuis een netwerkje in elkaar. Ik oogstte succes, want Wilma lachte soms weer. En ze lette iets meer op haar gewicht. Eline schudde haar hoofd. Als ik met Wilma verder wil, wil ik dat met de oude Wilma. En zo niet, dan ziet ze er een stuk aantrekkelijker uit voor een andere vent. Ik kan nu wel verzuchten dat ik had moeten luisteren, maar zoals Eline al zei: Toch werkte mijn methode.

Wilma ging op dieet. Ze ging ook mee op mijn wekelijkse avondje in het fitnesscentrum. Elke avond dat ik op tijd naar huis kon, ging ik ook op tijd. Over mijn werk, haar baantje, onze gebeurtenissen. Het leek goed te gaan, helemaal toen Wilma me vroeg of ik die oude en roestige haken achter het bed niet eens zou vervangen door nieuwe.

Ik spoedde me naar de bouwmarkt, en daarna gelijk door naar een seksshop om wat betere spullen te kopen dan een ouwe stropdas of een sjaaltje. Mijn mond viel open van alles wat daar uitgestald lag en gewoon te koop was.

Ze wilde het wel weer eens proberen, zei ze plots terwijl we aan het toetje zaten. Wilma had me speciaal gevraagd op tijd thuis te komen. Ik moest een vergadering verzetten, een belangrijke, maar dat kon me niet zo heel veel schelen. Thuisgekomen was het huis bijna donker. Slechts een paar kaarsen stonden op tafel, zodat ik bijna struikelde over het vloerkleed. Ik liet me daardoor mijn humeur niet bederven. Wilma zag er heel goed uit. Een lange jurk, die liet zien dat haar dieet al wat succes had.

Haar haren netjes geborsteld en in model gebracht, make-up met zorg aangebracht. Ze had er werk van gemaakt. Zelfs op haar best kon ze niet tippen aan Eline, maar deze vrouw was bereikbaar. Sterker, ik had haar al. En wat ik had was helemaal zo slecht nog niet.

Ik probeerde me ook op mijn best te gedragen, met complimentjes en flirtende opmerkingen. Het etentje was perfect. Geef me een paar minuten. Te snel waren de borden en schalen in de afwasmachine gestopt.

Ongedurig rookte ik een sigaret en bladerde snel door de krant. Vier minuten later liep ik de trap op richting slaapkamer.

De trap was donker, de overloop ook. Het raampje boven de slaapkamerdeur liet een flakkerend licht zien. Kaarsen, bedacht ik me. Ik kuchte even, als een seintje, en opende langzaam de deur. Wilma lag geheel gekleed op bed, haar armen boven haar hoofd en de benen in een bevallige hoek.

Ze had de blinddoek omgedaan en naast haar lagen de spullen die ik gekocht had. Twee stel handboeien en wat leren riemen, een dildo op batterijen en een klein zweepje. Ze had zelf nog een rol touw ernaast gelegd, zacht en dik. Ze was gespannen, dat kon ik zelfs in het schaarse licht zien. Ik besefte dat het voor haar een hele opgave moest zijn, om dat te doen wat ze zo onprettig vond.

Ik wilde voorzichtig zijn, langzaam aan en zeker niet te snel te wild te ver. Snel schoot ik uit mijn kleren. Ik mikte ze in een hoek en tikte zachtjes tegen haar been. Ik streelde langzaam haar lichaam, waardoor ze rilde.

Met een zachte veeg van een hand liet ik haar schouderbandjes over haar bovenarmen glijden. Haar jurk zakte wat af en onthulde een donkere beha. Weer een veeg en de bandjes vielen over haar handen en bungelden op haar heupen. De jurk bleef half steken op haar borsten. Ze zag er ongewoon heerlijk uit. Bijna net zo verleidelijk als de eerste keren dat we elkaar beminden. Met zachte klikjes vielen de handboeien dicht, zodat haar polsen achter haar rug vast zaten.

Mijn vingers en handen zochten hun weg over haar lichaam. Zacht strelend, plagend knijpend en hier en daar een kras met mijn nagels. Wilma's ademhaling werd dieper. Plots, met een stevige ruk, trok ik de jurk over haar heupen naar haar enkels. Een trillende zucht ontsnapte haar. Mijn handen verkenden de stof van haar beha, de rondingen van haar billen.

Meer zuchten, terwijl mijn handen langzaam haar lijf beroerden. Ik duwde op haar schouders, dwong haar teder maar beslist door de knieën. Ergens in mijn hoofd splitste mijn geest zich.

Een deel richtte zich op Wilma, haar genot gevend met handen en vingers. Het andere deel dacht aan alles wat Eline me verteld had, wat ze had laten zien en lezen. Stap voor stap, zei dat deel, langzaam en teder, maar tegelijk ook beslist en zonder ruimte te laten voor bedenkingen.

Verleiden, steeds een drempeltje over, steeds een stapje verder. Wilma voelde mijn stijve opwinding en opende haar mond. Voorzichtig likte en sabbelde ze. Een hand van mij woelde door haar haren, bepaalde het tempo en de diepte. De andere zocht steun tegen het kastje aan de muur. Mijn ogen gesloten, genietend van Wilma's tong en lippen.

Ik liet merken dat het me opwond, met zachte kreuntjes en een diepere ademhaling. Ze versnelde, sneller en sneller tot ik met een grom het onvermijdelijke niet langer kon uitstellen. Even aarzelde ze, maar slikte toen dapper. Het gedeelte van mijn geest dat gericht was op kennis, op het uitvoeren van alles wat ik gezien had, dat gedeelte sprak en nam de regie over. Beloning was nu aan de orde. Ik liet Wilma overeind komen en klikte de handboeien los. Langzaam vielen haar handen langs haar zijde.

Even langzaam draaide ik haar rond en trok haar beha los. Als een blad in een herfstwind dwarrelde het omlaag. Haar slip volgde, iets langzamer over haar dijen tot die op haar enkels lag. Ik duwde haar voorover, zodat ze op bed viel. Ik nam het rolletje touw en knoopte haastig haar polsen aan de haken vast.

Nu kon ik goed zien dat haar dieet vruchten had afgeworpen. Met een glimlach kroop ik op bed, plantte mijn knieën tussen haar benen en duwde die opzij. Wijdbeens lag ze nu, open om mij te ontvangen. Ik boog me over haar heen en likte haar tepels. Bijna meteen reageerde Wilma met een zacht protest. Vroeger protesteerde ze om mij aan te moedigen, nu weer?

Ik verhevigde mijn aanval en Wilma probeerde weg te draaien. Mijn vingers mengden zich in de strijd, traag en martelend en haar protesten die niet gemeend waren negerend. Ik genoot van haar genot, haar gekronkel en zacht protest die me zeiden dat ze meer wilde. Tijd voor een volgende stap. Mijn mond zakte naar haar buik, mijn vingers volgden een tel later. Haar navel werd omsingeld, aangevallen en veroverd.

Verder naar beneden, kriebelende haartjes in mijn neus die ik negeerde. Mijn tong streelde haar dijen, steeds dichter bij het centrum.

Ze probeerde haar benen bij elkaar te doen, te verhinderen wat ongetwijfeld ging komen. Zonder succes, mijn lichaam hield haar benen uiteen, mijn vingers streelden en grepen, mijn tong likte en sabbelde.

Ze schokte, draaide en sloeg met haar heupen en nu leken haar protesten gemeend te zijn. Ik negeerde ze, werkte sneller en harder. Haar protesten werden met meer kermen uitgeperst, tussen hijgende ademstoten door. Plots verstijfde ze en slaakte een lange kreet. Mijn eigen opwinding had nauwelijks geleden. Met een paar ferme handbewegingen maakte ik het leed helemaal ongedaan. Stijf en stram bukte ik me weer over haar heen. Langzaam dit keer, maar met ongenaakbare beslistheid.

Wilma hijgde, kermde en kreunde. Eerst traag, voorzichtig, maar steeds harder en dieper stootte ik. Elke seconde nam haar passieve houding af, met elke stoot bewogen haar heupen meer mee, vingen op en duwden terug. Een wals, een tango, een dans van samen heen en weer, in en uit, dieper en sneller en dansend bereden we de toppen van de wereld.

Ze brak met grommen en snauwen, in duizenden stukken die Wilma en mij uitgeput terug op bed wierpen. De klok op het nachtkastje vertelde me dat slechts een half uur geleden ik met stille tred de slaapkamer inliep. Het leek langer, een eeuwigheid.

Ik maakte Wilma los, schoof haar blinddoek van haar hoofd en kuste haar. Ze kuste me terug, sloeg haar armen om me heen en trok me op haar.

Zo durf ik het wel vaker. Zelfs een vierde was mogelijk, vermoedde ik. Ik maakte me los en stapte uit bed. Wilma lag op bed, ogen gesloten en haar rustige ademhaling deed me glimlachen. Zo zachtjes mogelijk zette ik de glazen op het kastje en trok een deken over haar heen. Ze murmelde even, maar werd niet wakker. Op mijn tenen keerde ik terug naar de woonkamer, deed het rondje om alles af te sluiten en sloop terug.

Het bed kraakte nauwelijks toen ik me naast haar legde, de deken over mezelf trok en een kus op haar arm drukte. Eline zag meteen dat iets veranderd was. Ze glimlachte schalks, om half negen al, en zette een mok koffie voor me neer. Ze glimlachte met een twinkeling in haar ogen. Ik glimlachte, stak een sigaret op en wenkte haar naar het bankje. Het spijt me chef, zal het nooit meer doen chef. Het moet zo langzaam.

Misschien moest ik maar eens luisteren naar mijn secretaresse. Ik bracht een bloemetje mee, wat me de opmerking opleverde dat ik zeker een beloning wilde. Ik knikte met een knipoog. Wilma knipoogde terug en duwde me op de bank. Zonder omhaal haalde ze mijn riem los en boog zich over mijn liezen.

Die keer slikte ze niet, maar greep een leeg koffiekopje van tafel. Het gaf niks; dat ze weer ondeugend werd was belangrijker. Eline nodigde me uit voor de verjaardag van Karin.

Omdat we ook vrienden waren. Ik greep meteen de telefoon om Wilma de agenda te laten pakken, maar Eline hield me tegen. Het is een speciale avond. Zo snel haar stemming omsloeg, dat was ik niet gewend. Als ik al eens iets te ver ging, liet ze me dat met een glimlach en een scherp woord weten. Er moest iets zijn. Tijd dat ik het luisterende oor ging bieden?

Ik schoof het terzijde, als iets voor later. Eerst dat rapport afmaken. Vijf uur, einde werkdag. Eline verscheen in de deuropening en wenste me een fijne avond. Ze leek me kortaf, maar ik was te druk met het rapport om te reageren. Ik wuifde, wenste hetzelfde terug. Pas om tien uur 's avonds kon ik de pc afsluiten.

Even uitrekken en dan naar huis. Morgen zou Eline het redigeerwerk wel doen. Als ik een notitie op haar bureau legde, kon ze daar gelijk na de post aan beginnen. Er lagen memoblokjes in haar lade. De tweede lade was een puinhoop. Zo kende ik Eline niet; haar bureau was altijd pijnlijk netjes opgeruimd. Ik keek eens tussen de stapel papieren en vond een groen gekleurd vel. Mintgroen, met een geurtje. In sierlijke letters stond daar een gedicht op. Een liefdesgedicht, waarbij me opviel dat het ondertekend was door eline.

Met een kleine letter. Ik schaamde me, dit was een persoonlijk stuk en ik grasduinde in persoonlijke spullen. De hele weg naar huis dacht ik over die kleine letter na. In sm-kringen duidde je daarmee jezelf als onderdanig aan. En Eline was een meesteres, een hoofdletter. De schaamte maakte plaats voor nieuwsgierigheid. Voor wie was dat gedicht bestemd? Eline was weer haar opgewekte, vrolijke zelf toen ze de volgende ochtend om iets over half negen met koffie en de post mijn kantoor binnenstapte.

Ze had mijn notitie gevonden en al ruimte in haar agenda gemaakt. Met mijn taalgebruik, zo grapte ze, mocht ik blij zijn als het om vijf uur klaar was. De vergadering begon om twee uur. Vertaald in serieus werk schatte ik dat ik het rapport ingebonden en in de juiste aantallen voor de lunch op mijn bureau had.

Ik zei niets over het gedicht, niets over de puzzel waarom zij haar naam met een kleine letter zou schrijven. Wel vroeg ik hoe haar avond was geweest. Ik had de rapporten inderdaad voor de lunch. Er zat een kaartje bij, waarop in sierlijke letters een uitnodiging stond. Voor de verjaardag van karin. Kleine letter, dus voor ingewijden concludeerde ik. Ik vroeg of ik nog iets speciaals aanmoest. En wat haar slavin, ik gebruikte dat woord express, op het verlanglijstje had staan.

Eline kleurde iets en mompelde dat ik rode rozen moest meebrengen. En gewoon een net pak aan. Na de vrijpartij die Wilma en ik bij het kaarslicht hadden, leek ze weer wat losgekomen te zijn.

En tegelijk was er iets zichtbaar wat ze niet vertelde. Ik wilde het weten, maar wachtte af tot zij ermee kwam. We waren in een fase waarin we voorzichtig weer meer van onszelf blootgaven. Meer praten betekende nog niet dat alles weer goed liep.

En een paar keer prettige seks zou ook geen wereld van verschil uitmaken. Als Wilma weer min of meer de oude werd, en zij de nieuwe Robert accepteerde, dan wilde ik verder met haar. En zij leek met de week meer op de oude Wilma die vloekte als ik haar versloeg met een computerspel en me uitdaagde haar in de trein te kussen, tussen haar benen. Al wilde ze niet dat ik haar opnieuw vastbond op bed. Een week later was het zover. Wilma wist dat ik de hele avond besprekingen had en niet hoefde te wachten met eten of zelfs naar bed gaan.

Ze vond het niet leuk, maar inmiddels begreep ze wel dat het soms niet anders kon. Dat het een smoesje was, een leugen eigenlijk, zat me niet helemaal lekker. Het ging toch om een onschuldige verjaardag? Waarom wilde ik dan niet dat Wilma dat wist? En Eline, meestal degene die me voorhield eerlijk te zijn, wist van het smoesje en accepteerde dat.

Ik zuchtte, at in de bedrijfskantine voordat ik vertrok. Een grote bos rode rozen lag al op de achterbank van de auto. Eline had me een prima routebeschrijving gegeven. Zonder moeite vond ik het adres, wat een gewoon rijtjeshuis bleek te zijn. Niks bijzonders, al was de tuin prachtig aangelegd. Het was nog vroeg, ik zou de eerste wel zijn. Op mijn bellen deed karin open. Naakt op een halsband na. Ze zag mij, knikte even en zonk gelijk door haar knieën.

Eline stapte achter haar de gang in en commandeerde karin naar de woonkamer. Haar stem klonk heel anders dan op kantoor. Ik glimlachte, legde de bloemen in de uitgestoken hand van Eline en accepteerde een kus op de wang.

En alsjeblieft, stel geen vragen en kijk niet verbaasd. We zijn onder vrienden, goede vrienden. Ze vroeg me of ik koffie wilde en ik knikte. Koffie en gebak voor meneer Robert. En laat zien hoe goed je afgericht bent, teef! Dit was een Eline die ik niet kende. Net zo min als haar woordkeus.

En dat karin het accepteerde, nu op handen en voeten door de kamer kroop op weg naar de keuken. En ik mocht niet verbaasd kijken? Eline leidde me af van de wiebelende kont van karin. Ik denk dat je dat best aangenaam zult vinden. Ik ga me even omkleden. Ze bleef op haar knieën wachten naast de tafel.

Even wist ik niet wat ik moest doen. Toen viel mijn oog op de grote hondenmand bij de verwarming. Ik glimlachte terwijl ik haar kont bekeek. Erg vreemd, maar leuk. Zou karin altijd in die hondenmand zitten?

Of mocht ze 's nachts in een bed slapen? Ik stelde me even voor hoe Wilma in een hondenmand lag, geketend aan de verwarmingsbuizen. Het deed me wel wat, ergens wilde ik dat wel.

Ik deed suiker en de koffie en at mijn gebak. Eline had mijn stille wens onthouden, zag ik toen ze terugkwam. Gehuld in een strak leren pakje stapte ze de kamer in. Hoge hakken, haar lange haren in een paardenstaart. En dat pakje zat zo strak dat je goed kon zien dat Eline niets anders droeg. Mijn mond zakte open. Ze zag er nog begeerlijker uit dan ik me voorgesteld had. Eline knipoogde en glimlachte. Wow, dat was het enige woord dat ik kon verzinnen. Ze drentelde heen en weer, stuurde karin naar de keuken voor nog een kop koffie en pas toen ik naar de stoel wees, ging ze zitten.

In dat pakje zo voor me ogen paraderen. Pfff, pas op, anders vergeet ik nog dat ik mijn zweepje vergeten ben. Mijn gedachten leken te stoppen. Eline, de Meesteres van karin zei u en meneer tegen mij? De beeldschone lesbienne, die zelfs een dode nog kon laten watertanden in dat pakje zei u tegen mij? Dat kon maar een ding betekenen. In elk geval naar mij toe. Die schuw en verlegen in de stoel leek weg te kruipen? Ik heb een wens, een wens omdat karin dat heeft. Zij heeft nog nooit met een man seks gehad.

En ik een keer, maar dat was verschrikkelijk. En toen jij, u, vertelde over die avond met Wilma, toen, nou, toen dacht ik dat Jij hoeft voor mij niet op je knieën om met mij te vrijen. Jij had alleen maar hoeven zeggen dat je wilde. Jij bent de enige voor wie ik Wilma zou bedriegen. Ben jij dezelfde Eline die mij voorhoud dat praten alles is? Die ogen van u. Die keek verrast naar haar meesteres, maar liet verder niets blijken.

Ze zette twee koffiekopjes op tafel. Ik wuifde naar de mand en karin kroop. Een lesbische schoonheid die zelf een dominante meesteres was ging voor mij door de knieën? Was dit een spelletje om iets van mij gedaan te krijgen?

En wat vond karin van een meesteres die zich zo gedroeg? Wilde zij echt met een man, mij, naar bed? Wilde Eline dat zo graag voor haar slavin dat ze er dit voor over had? Ik wilde Eline, dat wist ik. Ik meende het serieus. Verschillende malen had ik andere vrouwen in bed kunnen krijgen, maar nooit echt overwogen door te zetten.

Niet alleen vanwege dat prachtige lijf van haar, maar ook vanwege haar: En zij bood zich nu aan, gehuld in een alles tonend en verhullend pakje, op haar knieën. Een toonbeeld van gewilligheid. Dit klopte niet, paste niet in het plaatje dat ik van sm had, het beeld dat ik van vrouwen had. Dat karin zonder protest naakt door het huis kroop, dat kon ik nog vatten.

Dat ze het prettig vond om als een hondje, een teef behandeld te worden; ook dat kon ik nog begrijpen. Maar ergens in dit stuk zat iets wat ik niet kon begrijpen, niet wilde begrijpen. Ergens klopte iets niet. Eline zei dat het door mijn ogen kwam? Dat ze daarom zich onderdanig naar me gedroeg? Prima, dan zou ze dat weten ook. Met een boze blik, waar ik geen moeite voor hoefde te doen, keek ik naar karin. Eline keek naar mij, probeerde een glimlach maar slikte die in zodra ik naar haar keek.

Ik zette me naast haar, wat onwennig. Het was de eerste keer sinds ik Wilma kende dat ik op een slaapkamer naast een andere naakte vrouw zat. Ze hapte naar adem en ik hoorde nu haar stem. Vertel me maar alles. Haar stem klonk prettig, ondanks de horten en stoten. Ze vertelde over Eline, die haar op een sm-party had leren kennen. Ze was gelijk gevallen voor haar.

Letterlijk zelfs en Eline had haar meegenomen. Drie jaar leefde ze nu samen. Al snel had ze verteld dat ze graag het hondje wilde zijn en Eline had gelachen en geknikt. Vanaf dat moment heette ze teefje. Erg gelukkig zelfs, totdat Eline haar broer vertelde over haar teefje. Karin had hem ontmoet, naakt aangelijnd op een verlaten stukje strand. Voor het eerst had ze gevoelens naar een man.

Eline vond het niet prettig, vooral omdat haar broer ook meteen voor Karin viel. Over haar eigen toekomst. En ze wist niet zeker of die toekomst wel bij Eline lag. Ze hield wel van haar, maar tegelijk lonkte de broer. En Eline was sinds een half jaar ook veranderd. Ze had het af en toe over een man. En dat deed Karin weer verdriet. Ze had meteen gezien dat ik die man was, zodra ik de deur instapte. Dat Eline voor mij op de knieën ging, bevestigde haar indruk.

Ze wist niet hoe het verder moest. Bang dat Eline weg zou gaan, bang dat haar broer niet genoeg voor karin zou voelen. Bang dat ze zelf niet genoeg van die broer zou houden.

Ik sloeg een arm om haar heen, troostte haar zoals je een kind troost dat gevallen is. Het was een puinhoop van gevoelens. En Eline hield mij voor dat ik moest praten? Zelf leek ze zich daar niet echt aan te houden. Ik ben het teefje. Blijf nog even hier tot ik je roep, maar knap jezelf wel wat op. En waar zijn de speeltjes? In de kast, meneer. Maar niet zonder eerst die kast eens bekeken te hebben. Eline bleek een grote verzameling te hebben. Ik nam wat me bruikbaar leek voor mijn doel en liep de trap af.

Ze zat nog in de mand, met een boos gezicht. Ik wierp haar een glimlach toe. En ik wil antwoorden. Je mag zelf kiezen of je die op de makkelijke of de moeilijke manier geeft. Duidelijk met moeite slikte ze, haar ogen gericht op mijn handen. Ik plofte in haar stoel. Hoe kon ik dat beeld vergeten. Zonder dat ze mij kende? Ze scheen het te raden. En toen u vertelde over Wilma, toen wist ik dat u een grote meester zou worden. En u bent de eerste sinds Wil jij die met voeten treden?

Durf jij dit te roepen? Jij die mij voorhield te praten, rekening te houden met een ander? Tijd voor een nieuw rondje internet. Maar dan blijf ik alleen. En dat wil ik niet. En omdat ik zelf een dominant ben, besloot je maar mijn slavin te worden. Dat ze zo dacht, vond ik ongeloofwaardig. Er moest nog meer achter zitten. Een overtuigd lesbische die een man wilde? En dan niet om een keer uit te proberen, maar voor een langere tijd?

Dat ging er niet in bij me. Dat een broer zomaar de vriendin van zijn zus kon afpakken en dat die zus dat zomaar zou toelaten, ging er ook niet in. Had ik de kans om de meest begeerlijke vrouw op aarde te beminnen, krijg je dit over je heen. Wat moest ik hiermee? Nog iets om over na te denken. En eline kromp ineen, ook al zo'n merkwaardig prettig gevoel waarover ik moest denken.

De hele avond leverde steeds meer 'laters' op. Eline en Wilma, samen als mijn slavinnen? Waar haalde ze dat nu weer vandaan? Ze zag mijn verwarring en haastte zich met uitleggen. Dus als u mij erbij neemt, mag dat. En Wilma zou zeker geen tweede vrouw naast haar willen.

Daar dacht ik toen niet aan. Later, het toverwoord van die ene avond. Het plaatje leek me nu wel redelijk duidelijk. En Eline wilde of kon niet weigeren, maar wilde zelf niet alleen achter blijven. Dus richtte ze haar aandacht op iemand anders, toevallig een man, toevallig Robert, haar chef die aan het ontdekken was dat hij een dominant was.

Maar waarom liet Eline dat toe? Waarom accepteerde karin het? En waarom moest mij dit overkomen? Ik wist niet wat ik hiermee aanmoest. En hoe ik verder moest. Ik wist niet wat ik wilde.

En dat leek me toch ook wel belangrijk. Ik staarde nietsziend naar Eline, die met neergeslagen ogen en een stel hangende schouders leek af te wachten. Ondanks haar houding was ze nog beeldschoon. Ondanks alles vond ik haar zeer begerenswaardig. Ik nam een sprong. Ik koos voor de moeilijke weg. Onbewust nam ik een verdere stap op die onvermijdelijke weg die ik reeds ingeslagen was. The point of no return was ik reeds voorbij. Het is een kwestie van accepteren.

Protesteren tegen het onvermijdelijke is zinloos. Ze stond op en knoopte haar pakje open. Ik had veel naakte lichamen gezien. Voor mijn eigen ogen, via televisie en op internet. Vele vrouwen die zich letterlijk helemaal bloot gaven. Variërend van lelijk tot mooi. Van dikke wanstaltige vetkwabben tot prachtige rondingen die door Hollywood als maatstaf waren gebombardeerd. Geen enkele vrouw uit mijn geheugen kwam zelfs maar in de buurt van Eline.

Haar lichaam was perfect. Ronde borsten, net een handvol. Stevig, met uitstekende tepels en uitnodigend om alles mee te doen wat je kon verzinnen. Haar heupen waren breed genoeg om echte heupen te zijn, slank genoeg om elke Hollywood-ster in een depressie te duwen. Benen tot aan het plafond, lange zwarte haren als een waaier op haar rug. Geen enkele ontsiering, geen vlekje of pukkel te zien. Geen vetrolletje, hoe klein ook.

Zelfs het streepje schaamhaar was van bovennatuurlijke schoonheid. Als een geretoucheerde foto in een mannenblad. Maar dan in levende lijve, puur natuur. En gewillig, gehoorzaam aan mij om alles te doen en te ondergaan wat ik wilde. Macht maakt ook dronken. Ik werd dronken, ladderzat. Eline toonde haar lichaam, als een pronkstuk. Ze bood mij dat kunstwerk aan, compleet en volledig.

Ik voelde me ladderzat, geroerd, dronken van geluk en macht. Ik nam wat mij toebehoorde. Maar niet zoals Eline hoopte, wenste. Niet zoals ik dat wilde, maar zoals ik vond dat het moest gaan. Op handen en voeten kroop ze naar me toe. Ze wist haar plaats. Ze drukte zich tegen het tapijt. Mijn broek viel als vanzelf. Pijnlijk hard klopte mijn penis, bevrijdt uit de beknelde positie. Ik greep de haren van eline en rukte haar hoofd in positie. Mijn eikel stompte tegen haar tanden, raspte over haar tong en stootte tegen haar huig.

Haar ogen vielen dicht, haar rug ontspande en kromde zich in de overgave. Ik liet me niet pijpen, ik neukte haar mond. Mijn stem bulderde door het huis. Eline lag verslagen op de grond. Een restje sperma plakte om haar lippen. Op mij, vermoedde ik, op zichzelf. Ze had pech gehad. Ze was nu van mij.

Karin kreeg grote ogen toen ze Eline zag liggen. Ze zakte automatisch naar de grond en kroop richting haar mand. Een blik op Eline en ze knikte nauwelijks merkbaar. Zodra ze lag, schopte ik ruw tegen het been van eline. Eline wierp me een giftige blik toe, keek naar karin en terug naar mij.

Mijn blik was hard, boos en overtuigend genoeg om haar te laten gehoorzamen. Ze kroop naar haar slavin en duwde haar gezicht tussen de dijen. Laat je lekker verwennen. Karin, in je mand. Eline kwam als een mak schaap. De verandering was wonderbaarlijk. Karin keek vanuit haar veilige haven naar haar meesteres, die zelf als een teefje voor me op de grond zat. De giftige boosheid uit haar blik zei me dat ze het niet op deze manier voorzien had.

Kon me niet schelen, ik was dronken van macht. Je bezorgt haar een fijne verjaardag. Morgen praten we verder. Maar eline kuste mijn schoenen. Ze beloofde karin extra te verwennen. Ik trok mijn jas aan en reed naar huis. Teveel om over te denken. Ik had haar, de mooiste vrouw ter wereld. Ik kon haar alles laten doen.

Een blik, een woord en ze deed het. Ze kuste mijn schoenen. Nou ja, dat was krankzinnig. Teveel om te denken. Heel toepasselijk zong de Dijk een nummer op de radio. Mag het licht uit? Zal wel geil zijn om dat van een afstand aan te zien. Met mijn bekken lig ik op en neer te gaan op het ritme dat Remco zijn vingers in me stoot. Zwaar lig ik te hijgen en te kreunen, "ga door. D omgeving kan me niks schelen,ik moet klaarkomen, steeds sneller beweegt hij in mij dan alsof er een explosie plaat vind, barst mijn orgasme los.

Luid kreunend en heftig schokkend kom ik klaar, uitgeput blijf ik liggen, met mijn benen wijd uit elkaar. De geiligheid is niet over nu, alleen maar erger geworden. Remco komt naast me liggen en kijkt me liefdevol aan, het enige wat ik tegen hem zeg ; "je moet me neuken, nu", hij zegt "dat kan toch hier niet"? Met open mond kijkt hij me aan, "dat heb je nog nooit gedaan denk ik "zeg ik, "voorzichtig naar binnen gaan dan"even rustig aan dan neuken, het is lekker strak, ga op me liggen en neuk me".

Zijn pik staat keihard stijf dus dat is geen probleem, hij gaat op me liggen, omdat hij mij al klaargemaakt heeft en in mijn kontje zat met zijn duim, ben ik goed nat en staat alles lekker open. Hij komt makkelijk in me, geweldig zoals ik hem in mij voel komen. Dit is geil, op het strand, waar je gezien en bekeken kan worden, heerlijk in mijn kont geneukt worden. Stop een vinger een klein stukje in mijn kut, door het dunnen wandje voel ik zijn harde pik in mij zitten.

Heerlijk, de geile neukstaaf van mijn zoon diep in mij, we zijn beide nu zo vreselijk geil. Zonder enige schaamte ligt hij nu zijn moeder te neuken op het strand. Ik bewerk mijn klit en mijn eerste orgasme giert door mijn lijf, voel het kutgeil over mijn hand lopen. Remco gaat rustig door met in mij te stoten, heerlijk diep zit hij in mij, zeg tegen hem "af en toe moet je even stil liggen, zodat je niet snel klaarkomt" Hij fluistert nu steeds geilere praat in mijn oor.

Hij heeft een heerlijk constant neuk tempo, als een heipaal voel ik hem steeds in mij stoten. Ik vinger en speel met mijn klit, die steeds groter wordt. Weet niet hoe lang we geneukt hebben ondertussen, maar roep naar hem, "neuk me nu hard en diep en spuit me vol".

Als ik nu klaar ga komen weet ik dat het heftig zal zijn, en ik denk hetzelfde voor Remco. Aan zijn ademhaling merk ik dat hij ook bijna komt. Dan voel ik de eerste straal sperma in mij, een laatste kneep in mijn klit en ik kom ook.

Wat er gebeurt, en op welke manier weet ik niet precies meer, maar ik voel onophoudelijke stralen sperma in me. Remco heeft me stevig vast zodat hij op me kan blijven liggen, en belangrijker in me kan blijven.

Dit is neuken en klaarkomen op zijn allerbest, als na een poosje Remco van me afrolt, en naast me komt liggen zegt hij ; "nooit geweten dat sex zo geweldig lekker kan zijn".

Je hebt vannacht moeten beloven dat je me twee keer per dag vol spuit en dit was de eerste keer. Het is ondertussen wel erg nat onder mij geworden, er is veel geil uit mijn kut gekomen en er loopt ook zaad van Remco uit mijn kont. Als ik op sta merk ik dat ik niet zo stevig op mijn benen sta, als ik rond om mij heen kijk, zijn er verschillende stelletjes, die lachend naar ons kijken, en twee zijn er die hun duim opsteken.

Tegen Remco zeg ik "ik denk dat we wel een heftige life show hebben gegeven". Maar voel me toch een beetje ongemakkelijk, dat wij nu en op deze manier de aandacht hebben. We wandelen samen naar het water, is wel lekker even afkoelen, ga tot mijn borsten het water in, en maak het tussen mijn benen een beetje schoon. Remco ondersteund mij, hij is een kop groter dan ik, dus ik hang een beetje tegen zijn borst aan en hij speelt ondertussen met een tiet. Als ik klaar ben dan draai ik me naar heb met mijn borsten tegen hem aan en wil hem een kus geven.

Om dat te vergemakkelijken tilt hij mij op, en zoenen we, dan merk ik dat die geile dekhengst al weer met een stijve staat en mij op zijn paal wil laten zakken. Voel hem weer in mijn kut komen en geniet weer van dat binnendringen, "Geile beer, raak jij nooit uitgeneukt?

Ik hang om zijn nek en steeds al ik me laat zakken komt de volle lengte van zijn paal in mij. Iedere keer dat hij op zijn diepst zit komt zijn schaambeen hard tegen mijn klit. Al tongzoenend, om niet teveel geluid te maken neuken we met elkaar. Al vrij snel voel ik dat hij weer gaat spuiten, nu in mijn kut, en ik kom ook bijna klaar. Weer voel ik zijn geile zaad in mij, we zijn onverzadigbaar geil op elkaar.